19 Ekim 2012 Cuma

10 gün, 4 Şehir... 3) New York


Las Vegas'ta fuarımızı ve alışveriş çılgınlığımızı kazasız belasız fazla bagaj cezasız atlattık çok şükür ve ABD seyahatimizin son durağı New York'a ulaştık, ve saatleri bir 3 saat daha ileri aldık, ve lakin ne saat kavramımız kaldı, ne gün, ne de gece ...


12 saatimiz var New York'ta, sabah erkenden inip, çıkıp şehri gezmek istiyoruz ama korkuyoruz acaba transit yolcu olduğumuz için Terminal'den çıkmamıza izin vermeyebilirler mi ?
Amerika, her ne kadar güvenlikle kafayı yemiş olsa da; adamlar asla mantığı kaybetmemişler, kesinlikle burada bile biz de olduğu kadar güvenlik işkencesi yok.
En basit AVM'ye, hastaneye, iş merkezine girerken güvenlik kontrolü olurmu ? telefonu çıkart, anahtarları çıkart, bilgisayarı çıkart, kemeri çıkart, pantalonu da çıkartalım bari ?
Ve bu kadar vasıfsız güvenlik elemanını ne yapacağız biz, sonra? Her neyse bu ayrı bir konu
Amerika'da bile havaalanına girişte bile güvenlik kontrolü yok, uçağa binişte var sadece ...
Neyse, kısacası elimizi kolumuzu sallaya sallaya çıktık ternimalden, atladık shuttle'a a doğru Fifth Avenue ...


İlk ritueli yerine getirdik, Empire State Building ...
Yıllar önce nasıl bir vizyon, nasıl bir mimari, mühendisliktir adamlar böyle bir bina yapmış ?!?
Aşağı bakınca inanamıyorsun bu kadarcık yere bu kadar bina ve bu kadar adamı nasıl sığdırmışlar ? Yukarından hazır binaları helikopterle bıraksan birbirine çarpacak neredeyse..

 

İkinci ritueli de yerine getirdik sonra, Özgürlük Abidesine uzaktan bakan tekneyle tur...Çinli Turistlerle omuz omuza ve şunu farkettik özellikle bizim kuşak o kadar çok dandik Amerikan filmi, Amerikan Dizisi seyretmiş ki sanki New York, babamızın memleketi! Her şey çok tanıdık... ( Sahi biz o Altın Kızları, Kozbi Ailesini, Kuzen Larry'yi falan nasıl seyrettik yıllarca ve yine de bi baltaya sap olabildik ? )


Kim ne dersin ( en başta da ben ne dersem diyeyim ) New York'tur dünyanın başkenti, dünyanın en meşhur kenti, en canlı, en hareketli, en zengin kenti; en son araştırma sonuçlarına göre, o kadar krize, o kadar olaya karşın, hala en karlı ve çok yatırım çeken kenti...



Enerji'ye, tempo'ya hayran olmamak mümkün değil, cumartesi günü sabah çok erken ama yine de cıvıl cıvıl. Hele American Avenue'da tesadüfen denk geldiğimiz pazar yeri çok enteresandı her Cumartesi mi var yoksa o gün özel miydi bilmiyorum... Bizim de artık dönüş vaktimiz gelmişti fazla takılamadık ama komple bir bulvar trafiğe kapalı, sağlı sollu envai tür tezgahlar tıklım tıklım...
Daha önce de yazmıştım, Kiev'de de var aynı uygulama,  haftasonu trafiğe kapatacaksın mesela Bağdat Caddesini ya da Bebek Arnavutköy Arasını, çoluk çocuk, egzostsuz, kornasız keyfini çıkaracağız İstanbul'un, ama nerdeeeee ?


Tabi sadece bina yapmakla, yol yapmakla, metro yapmakla şehircilik olmuyor bir de bu işin insani boyutu var..Central Park zaten müthiş ama mesela hemen Wall Street'in yakınında, ara sokakta küçücük Battery Park'ta bile bir bakıyorsun ağaçtan ağaca sincaplar koşuyor ...


Hiç unutmuyorum 11 Eylül 2001'de arabayla Selanik'e gitmiştim, her zaman en kötü senaryoyu düşünen, babam, arayıp "dünya savaşı çıkabilir hemen geri dön" demişti! 11/9 (diyorlar kısaca, Amerikalılar bayılıyor böyle kısaltmalara) travması hala devam ediyor, ikiz kulelerin yerine ne yapılacağı uzun süre tartışıldı ve bence en kötüsüne karar verdiler : Daha da büyüğünü yapmaya ! İnşaatın büyük bölümü bitmiş, inşaat sahasında da bir müze kurulmuş.. Bence oraya bir barış parkı kurulmalıydı, ve birisi çıkıp şöyle demeliydi : "silahla savaşla bir yere varamayacağız, bak bizim bu kadar gücümüze rağmen 2 tane manyak neler yapabiliyor..."

( En arkadaki, bulutların arasındaki bina 9/11 )

Bu arada benim hiç bir şeyi atamama merakım ilk kez para edecek galiba 1995'te New York'a ilk geldiğimizde, ikiz kulelere çıkmıştım ve biletini atmamıştım, ebay'de 1000 dolara satacağım gün bir gün gelecek ...



Kural : Sakla samanı gelir zamanı ....

12 Ekim 2012 Cuma

10 günde, 4 şehir...2) Las Vegas

Yolculuğumuzun asıl hedefi, Las Vegas, 4 yılda bir düzenlenen dünyanın en büyük madencilik fuarında, zar zor açık alanda bir yer bulduk... Büyük risk tabii, sonuçta, Vegas burası, Nevada çölü, aylardan Eylül, çok sıcak olabilirdi ve kimse açık alanı gezmeyebilirdi...


Allah yüzümüze baktı hava çok sıcak değildi ve hem fuarın hem de şehrin keyfini çıkarabildik... Bu 3. gelişim Yalan Dünya'ya  ve hala yapacaklar listesi kabarık... Hoş biz vaktin çoğunu alış veriş yaparak çar çur ettik ama gerçekten tutamıyorsun kendini... Tüketim girdabı seni de alıyor içine aman diyorsun "boşver yalan dünya" ...


Herkes araba kiralar, biz de daha önceki seferlerde kiralamıştık bu sefer otel fuar alanı yakın diye kiralamadık yakın her yer yürürüz dedik ama binalar o kadar büyük ki çok yakınmış gibi görünüyor, yürüyorsun yürüyorsun, binalar daha da büyüyor büyüyor ama bir türlü ulaşamıyorsun ... Yürümekten helak olduk...


Otellerin mimarilerinin, iç mimarilerinin, müşteri çekmek için atraksiyonlarının, çoğunluğu italyan olmak üzere konseptlerinin (Venezia, Palazzo, Ceasar's Palace, Belaggio) yaratıcılığın ve tabiki gösterişin sınırı yok. Neredeyse her yıl eski bir otel yıkılıyor, yerine bir yenisi yapılıyor.
Buz heykeller, kristal avizenin içinde 3 katlı bar, komple akvaryum restoran, envai türlü canlı çiçek, heykel ve tabi ki mağaza... 500 metre içinde, 6 tane Louis Vuitton mağazası var, bi otelin içinde Ferrari "yetkili" servisi var, servisi gezmek 10 dolar...


Roma'da Aşk Çeşmesinin yanına yaklaşamazsın kalabalıktan ama burada birebir aynısının dibinde, İtalya'dakinden 2 kat lezzetli İtalyan yemeğini,  yarı fiyatına yiyebilirsin.
Zaten burada şöyle bir adet var : Bütün otellerde fiyatlar Ultra Exclusive Her Şey HARİÇ ! Oda - Kahvaltı bile değil sadece Oda. Ama bütün otellerin çok hesaplı açık büfeleri var 3 öğün... Her gün, her öğün başka otelde yiyorsun ve şu geyiği yapıyorsun :  "Kahvaltıya Roma'daydım, Öğle yemeğine Paris'te, Akşam ise New York'ta yiyeceğiz ... Yalan da sayılmaz hani....


Yanlız bir arkadaşım çok güzel özetledi : "Vegas'ta 2 saat elektrik kesilse, olay biter!"
Ki adamlar bunun bildikleri için yanlızca Vegas için baraj yapmışlar ( Hoover Barajı, istersen oraya da tur var, hatta istersen Helikopterle...) , bugüne kadar hiç elektrik kesilmemiş ama hiç ...




 

10 Ekim 2012 Çarşamba

10 gün'de 4 şehir... 1) Şikago


10 gün'de 4 şehir : Şikago, Las Vegas, New York ve Tahran ! Evet Tahran, "ne alaka" demeyin, kemerleri bağlayın, buyrun :
Las Vegas'ta fuar, Şikago'da müşteri ziyareti, New York'ta uçak aktarması, Tahran'da da son dakika çıkan, acil bir toplantı ...
6 havaalanı, 4 havayolu şirketi, havada toplam yaklaşık 40 saat, 10 günde sadece 6 gece uykusu, 5 farklı saat dilim, bir sürü fotograf ve hikaye :


İlk durak Şikago :   
Daha önce de yazmıştım Şikago'yu , kartpostalık, Hollywood'luk bir şehir ... Her ne kadar hava kapalı, yer yer yağışlı olsa da gezmeye, bakmaya doyamıyorsun ... Her şey simetrik, sokaklar cetvelle çizilmiş, binalar zaten lego gibi... Arada bazı eski binalar kalmış, onlara dokunulmamış ve onlar da uymuş simetriye, hiç sırıtmıyor ...


Geçen sefer babamla gelmiştim bu sefer "kayınço" ile geliyoruz, o da meraklı bisiklete, hadi değişiklik olsun diyoruz bisiklet kiralayalım, koca şehir yürü yürü bitmez ... Yağmur bastırmasaydı çok iyi fikirdi... Bisikleti erken teslim edince, Navy Pier'e gitmek için aynı yolu geri yürümek biraz saçma oldu ama zaten maksat, gezmek ...


Tesadüf, tam da Iphone 5 in satışa çıktığı ilk gün ( 21 Eylül Cuma ) buradayız ve şehrin en merkezi yerindeki dev Apple mağazasının önündeki sıraya şahit oluyoruz, hatta biz de hatıra fotografı çektiriyoruz, "Iphone 5 hatırası"... çünkü kendisini şimdilik almak mümkün değil, yanlızca kontratlı satılıyor ... ( Çıkar çıkmaz alınca ne oluyorsa, ne kadar acil olabilir ki ?)


Biz de o zaman meşhur Giardano's un "Stuffed" - "Deep Dish"pizzasından yiyoruz, daha doğrusu 2 kişi bir pizzayı yiyemiyoruz. Pizza'nın hazırlanması 1 saat sürüyor, içeride oturmak istersen 45 dakika sıra bekliyorsun hafta içi herhangi bir saat .... Biz dışarda oturuyoruz, 1 saat bekliyoruz ama 3 saatte olsa beklenir böyle bir pizza olamaz... Malzeme pizza'nın üstünde değil içinde ve epey bi bol kepçe... Malzeme olarak mutlaka Italian Beef'i tercih edin, olur da yolunuz düşerse ...   


Bu arada, konumuzla ilgisi yok ama aklıma takıldı,  bu Amerika'lılar her şeyi abartıyor ya,  Starbucks'ın 12 bin,  Mcdonald's 14 bin şubesi varmış sadece Amerika Birleşik Devletlerinde ... yazıyla yazayim : on dört bin, rakamla : 14.000 !
Ve hepsinde,  kasada kuyruk var... bu kadar çok kahve içilir mi, hamburger yenir mi ya, sizin eviniz barkınız yok mu, gidin oturun evde çay demleyin, çorba için, efendi gibi yemek yiyin ....





20 Temmuz 2012 Cuma

Afrika'da Safari....

Silahları hiç sevmem, 10 ay belimde taşıdım, askerde, Hakkari Yüksekova’da, bir el ateş etmedim ! Hayvanları ve doğayı da çok severim, tabi normal bir insan olarak… Dolayısıyla avlanmaya çok karşıydım, ta ki işin aslını Kayınpeder’den öğreninceye kadar…


Kayınpeder, 10 yaşından beri izci, dağcı, kampçı, kayakçı, off-roadçu, tam bir doğa insanı… Doğayı hepimizden daha iyi tanıyor ve seviyor… Avcılığın da bir sürü kuralı ve etiği var, bilimsel yapılınca doğaya hiçbir zararı yok aksine, çeşitli katkıları var. O eski, kaçak avcılığa da en çok gerçek avcılar karşı zaten…
 

Ayrıca her şey gibi av da endüstrileşmiş, yani tüfeğini alıp, istediğin yerde, istediğin hayvanı vuramıyorsun, etrafı çevrili, içindeki hayvanlar özellikle yetiştirilmiş, ve buraya yerleştirilmiş. Avlaklarda  yılın yalnızca 4 ayı, vurduğun her hayvanın bedelini ödeyerek, mutlaka bir rehber eşliğinde avlanıyorsun… Bir nevi luna park aslında …


Johannesburg’tan 550 kilometre kuzeye taa Zimbabve sınırındaki, Misuna şehri yakınlarında, Clara adlı bir “Game Reserve” e geldik. ( Gelirken de Oğlak Dönencesinden geçtik, hiç bir şey olmadı ama yine de kayıtlara geçsin...)  Hafif bir tepenin üzerinde son derece zevkli döşenmiş tam Afrika tarzı harika bir av “lodge” u.


Temmuz’un tam ortası, biz de Yazın, burada Kışın tam ortası … Okullar sömestre tatilinde… Sabahları ve akşamları bayağı bir soğuk, öğlenleri ise ne de olsa Afrika güneşi, ısıtıyor insanın içini…  Avlandığımız yer tam anlamıyla Afrika’nın balta girmemiş ormanları, daha doğrusu çalılıkları...



Bizim ortaklar Wolf ve Albert; Wolf’un ortağı Ernest ve Ernest’in oğlu Ernest; ben, babam ve kayınpeder, toplam 7 kişi akşam vakti vardık, "Lodge’a" sonra gördük ki aslında av bahaneymiş, aslolan erkek erkeğe, bol bira, barbekü ve muhabbet ile doğa da keyifli vakit geçirmek …


Hemen sonra aramıza süper bir ahçı olan Ernest’in arkadaşı Tinas da katılınca biz de aynı tribe girdik ve belki de hayatımızın en güzel yemeklerini yedik, impala çevirme, soğanlı şaraplı wild beest ciğeri, odun ateşinde wild beest sırtı gibi ….


Ava gelince, çok zor işmiş, hele bölge de çalılık olunca bırak vurmayı görmek bile çok zor; 2 gün dolaştık kumda, benim sol bacağım hala ağrıyor; Bir el ateş bile etmedim, babam bir el ateş etti o da karavana … Kayınpeder ise pek gönlü olmasa da bir Zebra vurdu. Zebra eti yenmediği için çok makbul değil ama yine de serbest. Tabi 500 Euro karşılığı …Eski bir polis olan Albert ise ilk gün impala; ikinci gün wild beest,  vurdu o kadar ...


İlk gün eski bayimizin bana, Wolf’a ve Albert’a gönderdiği tehdit mesajı biraz canımızı sıksa da, keyfimizi kaçırmaya yetmedi, gördük ki doğada, temiz havada, dostlarla bir şeyler içip, yiyip muhabbet etmenin keyfi her şeye değer ….

Kural : Yine de sen silahtan uzak dur,  bulundurma, taşımayı düşünme bile… Silah beladır…
Ama muhabbetten uzak durma sakın, yaklaş, katıl.. Muhabbet,  devadır…

6 Temmuz 2012 Cuma

Kendi Mezar Tapusunu Alan Adam...


Babacığım Hüseyin Şedele, 13 yaşından beri, yaklaşık 50 yıl dişi ile tırnağı ile çalışmış, alnının teri ile kazanmış ve malla mülkle fazla işi olmamasına rağmen,  çocuklarının, torunlarının geleceği için birikimlerini kendi çapında gayrimenkulle değerlendirmiş…

Ve bu tapularını, durup durup saymak için değil, vergileri, vekaletleri falan kolay takip etmek için bir klasörde toplamış. Yeri geldiğinde, kendisinden çok daha fazlasını kazanan ama kazandığını bir güzel de harcayan, Amcam Fehmi Şedele, : “Bende bir klasör borç senedi, Sende bir klasör tapu!” diye takılırdı kardeşine...



Ama gerçekten de malda mülkte fazla gözü olmayan, hele artık 60’ından sonra gözü “yeni sevgilim” dediği motosikletinden başka bir şey görmeyen, fazla dindar da olmayan Babacığımın, hal ve  tavırlarından pek de benzetemeyip “buranın sahibi siz misiniz” diye soran müşterilerine :

“yok biz bekçisiyiz, sahibi Allah’tır” dediğine çok şahit olmuşumdur …. 

Geçenlerde "getirin o (meşhur) klasörü yeni bir tapu aldım onu da koyalım" dedi ve kendi mezar tapusunu gösterdi bize, çok üzüldük ablamla hatta kızdık, ne gerek vardı şimdi durup dururken kendini, bizi üzmeye... Ki benim çocukluğumdan beri en büyük korkularımdan biridir babamı kaybetmek. Çok sigara içer, pek kendine bakmaz çünkü ve neredeyse onu tanıyan herkesin hayatına dokunan, derin bir iz bırakan etkileyici, farklı bir insandır gerçekten. En çok, en derin de benim hayatımda iz bırakmıştır tabii...   



"Fakat" dedi "bu tapu, her zaman bu klasörün en üstünde kalsın, artık her ne sebeple olursa olsun, her açtığınızda, görün benim de sizin de sahibi değil bekçisi olduğumuzu..."

O günden beri ne zaman o klasörü açmak gerekse sağlığı sıhhati yerinde olan babamızın mezar tapusunu görür önce bir acayip olur sonra Allahım inşallah bu tapu bu klasörden hiç çıkmaz diye dua ederim...

Kural : Allah dilediğine verir, dilediğinden alır … Hayır da Allah’tan gelir, Şer de … Ve unutma; sen bekçisisin, sahibi Allah’tır ….

Temmuz 2012...

Not : Babacığım bu tapuyu aldıktan 7 yıl, ben bu yazıyı yazdıktan 4 yıl sonra, ben tam 40 yaşında, babam 67 yaşında 2016 Yılının, 8 Ağustos günü yatağında uyurken, kimseye yük olmadan, muhtaç olmadan, erkenden veda etti bu yalan Dünyaya...

Korktuğum başıma geldi O tapu ilk kez çıktı o meşhur klasörden...

Kural : Hüküm Allah'ındır....

2 Temmuz 2012 Pazartesi

500 Metre Yerin Altında, Kazakistan


 
Saat gece tam 12… İki Rus, bir Kazak, bir de ben, zifiri karanlık, uçsuz bucaksız, kurak düzlüklerinde ilerliyoruz Kazakistan’ın, Karaganda’dan Çezkazgan’a,  berbat bir yolda…  
Bulutların arasında aynı portakal dilimi bir yarım ay, fonda, yoldaki çukurlar yüzünden sürekli atlayarak çalan bir Enigma CD’si… Ucuz bir korku filminin giriş sahnesi gibi ….


Hiç sevmem gece yolculuklarını, hem de direksiyonda bir Rus, (ama günahını almışım ayıkmış bu, hayret!..) Son dakikaya kadar içimde bir sıkıntı, vaz mı geçsem diye düşünüyorum ama malum korkunun faydası yok hiçbir şeye, şoföre bir naneli çiklet bir de enerji içeceği verdim sonra vurdum kafayı yattım sabah 7'de Çezkazgan’a varana dek, uyumadım da, uyanmadım da… 

  ( Kazakmis'in Çezkazgan'daki Meşhur, "Mimari Harikası" Maden İşletme Binası )

Çezkazgan, dünyanın en büyük bakır üreticilerinden biri ( sanırım 2. si, piyasa değeri 13,5 milyar dolar ) olan Kazakmis’in ( Kazaklar çok güzel “Kazağmıs” diyor ) merkezi. Hem en büyük yeraltı maden işletmeleri burada, hem de ofisleri … 
2001 yılında babamla da gelmiş, 360 metreye inmiştik, tabii 11 yılda 360 metrede bir şey kalmamış, bu sefer 500 metreye iniyoruz, Rus Ivan, Kazak Azamet ve Ben ….


Zambiya’nın aksine buradaki “kafes” değil sadece asansör, biraz daha hızlı indi sanki ben de o kadar çok korkmadım galiba ama aşağıdaki duygu yine aynı, tarifsiz …
Aşağıda bir dünya var, dev bir labirent, kaybolanı bulamıyorlarmış, bozulan makineleri de yukarı çıkarmıyorlar aşağıda kalıyor, aşağıda ne kadar makine, araç gereç olduğunu da tam olarak bildiklerini sanmıyorum.



Önce yaklaşık 6 tane 40 tonluk makinenin aynı anda tamir edilebildiği servis noktasına gidiyoruz, oradan da bizim zincirlerin çalıştığı noktaya “disneyland” turumuz başlıyor …
Zambiya’ya bir Land Rover pikapın kasasında gitmiştik, bu sefer daha konforlu, Rus bir askeri minibüsten bozma aracın içindeyiz her tarafımız sac, off-road’un kralını yapıyoruz, zıplaya zıplaya gidiyor araç, bazen belki  45 – 50 derece rampadan iniyor, çıkıyor, suları saymıyorum bile, bu bölümü gerçekten çok eğlenceli, para versen yapamazsın, macera turizmi ….


Tabi başta o aracı hergün yaklaşık 10 saat kullanan sürücü olmak üzere, araçtaki hiç kimse benim kadar eğleniyor gibi görünmüyordu. Macere turizmi bir yana, yerin altındasın ve işte asıl şimdi anlıyorsun aslında ışık, güneş, oksijen, gökyüzü ne demekmiş... Gerçi hergün buraya indikleri için onlar alışmışlardır buna ve fakat her gün dışarıda olanlar da hiç bilmez ya gökyüzünün kıymetini ...

    ( Yukarı çıkmak için bekleme odasında asansörü bekleyen madenciler  )


Kural : Açık havanın kıymetini bil, fırsatın varsa tercihin hep dışarısı olsun, AVM'lere tıkışma, televizyona, bilgisayara yapışma, özellikle de bu sıcak yaz günlerinin en güzel saatlerini, sabahlarını ve akşamlarını harcama...
Sokağa Çık, Bahçeye Çık, Yola Çık, Gökyüzünün kıymetini bil !


24 Mayıs 2012 Perşembe

Moskova Metrosu ...


Moskova'nın metrosu meşhurdur, çok eskidir, çok büyüktür, istasyonları çok güzeldir falan ama bizim işimiz hep acil olduğu için ve biraz da klavuzumuz karga olduğu için daha önceki ziyaretlerimizde, yolun kenarına geçip, aşağıya doğru sallandırdığımız sağ ya da sol kolumuzu, bacağımızdan yaklaşık 45 derece açıyla yukarıya doğru kaldırdığımızda bütün arabalar dururdu.  ve bu arabaların hemen hemen tamamının sürücüleri rezalet Rusça telafuzumuza rağmen ne demek istediğimizi hemen anlar, biraz pazarlık yapar çok uygun bir fiyata istediğimiz yere efendi gibi giderdik, Bir nevi korsan taksicilik yani...


Hatta bu sürücülerin büyük kısmı, Azeri, Gürcü, Çeçen, ya da Ermeni olduğu için epey bi muhabbet bile ederdik yol boyu... Hatta hiç unutmam bir seferinde çok şeker yaşlı bir amcanın arabasına bindim, teypte muhteşem bir uzun hava, hiç bilmediğim bir lisan ama çok iyi bildiğim, çok tanıdık bir hüzün ... Djivan Gasparyan'dan biliyorum, sordum amcaya "duduk" değil mi bu dedim, Amca hemen anladı Türk olduğumu, çok sempatik aksanıyla başladık Türkçe sohbet etmeye, şarkıları, türküleri, yemekleri ve tabi ki halkların kardeş, politikacıların üçkağıtçı olduklarını konuştuk uzun uzun ...


Ama bu sefer, önce havaalanından ( Bu arada THY artık, Moskova'nın 3. havaalanı, yeni açılan Vnukova'ya iniyor ) otele, sonra da otelden fuar alanına yaptığım taksi yolculukları hatırı sayılır bir miktar tutup ve yaklaşık 2 saat sürünce Metro'yu kullanmaya karar verdim ...
Aslında özellikle de İstanbul'da metronun ( yabancılar 'santimetro' diye dalga geçiyor ) "M" sinin olmadığı yıllarda bayılırdım yurtdışında metroya binmeye, o şehri Japon turist gibi değil, gerçek halkı gibi yaşamaya ...


Ama tabi burada küçük bir sorun var o da yaklaşık 300 kilometre uzunluğunda olan 12 farklı hattan ve onlarca istasyondan oluşan Moskova Metrosunun tüm harita, tabela ve işaretlerinin Kiril Alfabesinde olması, doğal olarak...
Renk kodları, hat isimleri, istasyon isimleri derken bir kaç durak yürüdükten sonra çözdüm denklemi ve fark ettim ki Metrosu da başka bir şehir, Moskova'nın...


Hemen hemen her istasyon bir diğerinden farklı, kiminde avizeler var, kiminde mermer banklar, heykeller, resimler, tavan süsleri, kiminde ise hala orak-çekiç, Stalin - Lenin ...
Bazı istasyonlar o kadar derin ki yürüyen merdivenlerin sonu görünmüyor, zaten bende yükseklik korkusu var hiç bakamıyorum aşağıya ....


Teknoloji yok hala, trenler, istasyonlar çok eski tabi ama hala tertemiz ve hala çok dakik, Çok da kalabalık, dikkatimi çekti hiç, dilenci, satıcı ya da sanatçı yok metrolarda ya da bana denk gelmedi.. Bir de şu dikkatimi çekti : önceleri metroda, otobüste; gazete, kitap okunur ya da müzik dinlenirdi, şimdi herkesin elinde cep telefonu... Ne güzel çekmiyordu telefon aşağıda artık orada da çekiyor meret...

 
Bir de utanarak söylüyorum, Moskova'ya sanırım 5. gelişim bu, Bolşoy Tiyatro binasını ilk kez görüyorum, hatta yaklaşık 100 Doları da gözden çıkarıyorum ama maalesef  o gün temsil yok, ama bir daha gelirsem eğer kesinlikle önceden internetten alıcam biletimi, izleyeceğim Kuğu Gölünü ana vatanında ... 


Kural : En kolay temizlik, kirletmemek; en kolay düzen, dağıtmamak, en kolay yenilik, eskitmemek, diye devam edip gider bu liste, unutma ...

Not : Dönüşte havaalanına da trenle gittim 3 kuruşa ve sadece 35 dakka sürdü, hem de bu hat yeni olduğu için teknolojik, modern trenlerle ... Moskova'ya gidecek arkadaşlara duyrulur, Hemen terminalden çıkın yolun karşısında göreceksiniz tren istasyonunu ...