Fransa etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Fransa etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

24 Mart 2014 Pazartesi

Yolun Düşerse, Lille

Bonheiden’da duygu dolu saatler geçirdikten sonra asıl işimize dönmek üzere Fasta yaşayan, Amerikan Şirketinde çalışan Fransız arkadaşım ( Dünya ne kadar küçük !) Sebastien ile Brüksel’e 12 km. mesafedeki Waterloo’da buluştuk. Beni, sabah erkenden buraya getiren “Babam” Johan söyleyince hatırladım burası Napolyon’un 1815’te İngilizler ve Prusyalılar karşısında büyük yenilgiye uğradığı, hayatının son cephesiydi. Burada neredeyse tüm askerlerini kaybedince madara olup, tarihin tozlu sayfalarına gömülmüştü. Tepenin üzerine yapılan Aslan bu zaferi simgeliyordu…


Belçika’nın Fransız bölgesinde bulunan “Stambruges” şehrindeki görüşmemizden sonra, geceyi geçirmek için Sebastien’in kuzenin yaşadığı Fransa'nın Belçika sınırındaki Lille’e geçtik. Burada hem lisan, hem kültür, hem mimari, her şey o kadar iç içe ki, neresi Belçika, neresi Fransa anlamak mümkün değil.


Ve çok ilginç, Dünyanın belki de en huzurlu memleketi olan Belçika’da bile “bir kısım medya, ve kimi iç ve dış mihraklar” Fransız bölgesi ile Flaman bölgenin ayrılmasını istiyormuş.


Hatta benimle aynı gün Çin’den gelen Panda, Fransız tarafındaki hayvanat bahçesine mi; yoksa Flaman tarafındakine mi konulacak diye ufak bir kriz çıkmış… Bugünlerde bizim tüm kimyamızı bozan, rüşvet, yolsuzluk, ihaleye fesat, ayakkabı kutusu, Gezi parkı, paralel devlet, İran bağlantılarını falan düşününce,  adamların taktığı şeye bak!


Bir başka “ büyük sorun” ise komşular arası klasik hangi yemek kimin sorunsalı ? Patates kızartmasına her ne kadar “French Fries” dense de Belçikalılar “o bizimdir” diyor. Belçika usulü midyeye ise Fransızlar sahip çıkıyor… Ben her ikisini de her iki tarafta da denedim, bence kesinlikle ikisi de Belçika’da daha iyi. Ayrıca ilginç ama dünyanın en iyi çikolataları da bence Belçika malı dolgulu olanlar…


Yolu düşenler dışında kolay kolay hiç kimsenin gezmeye gelmeyeceği, sıradan bir şehir Lille. Tipik bir Fransız tabii… 1993 yılında, isteseler modernin kralını yapabilecekken, kentin dokusuna ve eski tarz klasik Fransız mimarisine uygun bir merkez istasyon yapmışlar, hızlı trenle Fransa’yı Belçika ve Hollanda’ya, hatta Manş Denizi’nin altından Londra’ya bağlayan… 


İstasyona çıkan trafiğe kapalı ana cadde üzerinde hala vitrinde şapka beğenen yaşlı bir teyze görmek mümkün! Ve sıradan bir hafta içi benim de çok sevdiğim Müzik-Kitap Market FNAC, tıklım tıklım. Çoğunlukla da de gençler ve çocuklar, özellikle dikkat ettim çoğunlukla, DVD, Oyun gibi teknolojik şeyler mi alıyorlar diye, hayır çoğunluk kitap alıyor. Biz her ne kadar Avrupa bitti, yaşlandı, krizde, devran döndü, artık devir bizim devrimiz desek de, böyle şeyler söylemekle olmuyor. Okumakla, öğrenmekle, üretmekle, ilimle, bilimle, irfanla oluyor…



Kural : Oku 

28 Ağustos 2013 Çarşamba

Paris'te bir tur ...

Daha önce de yazmıştım Paris'i,  eski tadı hiç yoktur artık; hayal kırıklığıdır, Paris romantizminin yerini alan duygu bence…
Ama hazır Disneyland'a kadar gelmişken, tam 10 sene önce buz gibi bir Şubat gününden sonra ( Aslında daha da romantik olsun diye 14 Şubatta gelecektik ama o yıl o kadar çok kar yağmıştı ki İstanbul’a; uçağımız ertelenmiş, biz 21 Şubatta gelebilmiştik ) şimdi bir de Ağustos sıcağında turlamadan olmazdı tabi…


Daha önce geldiğimizde göremediğimiz Notre Dame’dan başlayıp Şanzelize’ye ( orijinali : Champs-Elysees… bayılıyorum şu Fransızca’ya Mersi’nin “Boku” nasıl yazılır bilirmisiniz :  “beaucoup” !) kadar yaptığımız yürüyüşten çok keyif aldığımı itiraf etmeliyim..  özellikle Louvre’un bahçesindeki çimlere çoluk çocuk yayılmak nedense çok hoşuma gitti… İnsanoğlu işte bazen dünyalar vermez keyif, bazen de bir santim çimde bulur mutluluğu...


Şaka değil tabi, Dünyanın en meşhur kentidir Paris, çok ticarileşmiştir, çok yabancılaşmıştır ( çoğu zaman tren kompartımanındaki tek "Avrupalı" biz oluyorduk )  ama bir asaleti de vardır hala... Tarihi merkezdeki dokusu hiç bozulmamıştır, yeni çivilerin hepsi başka bölgelere çakılmıştır ve caddeler, meydanlar, parklar heybetlidir, sokakları, kafeleri, şekerlemeleri, peynirleri ( bazısı ayak koksa da ... ) dillere destandır hala...






















Bu arada yaklaşık 20 yıl önce folklör ekibiyle geldiğimizde, saatlerimizi geçirdiğimiz, Türkiye’de olmayan bir çok ürünü bulduğumuz, hayatımda farklı bir yeri olan Şanzelize'deki Virgin Mega Store’un teknolojiye, internete özellikle Apple’a dayanamayıp kapandığını görmek gerçekten de burktu biraz içimi…


Ve sokaklarda özellikle de alış verişte bu kadar çok Arap gördüğüme da şaşırdığımı söylemeliyim, sadece Türkiye’de değil bütün Dünya’da para el değiştiriyor demek... Aslına bakarsanız her şey değişiyor, mesela bir gün dillere destan Paris metrosunun, tadilatı için ( ki acilen yapılması gerekiyor ) İstanbul Büyükşehir Belediyesi finansal ve teknik destek verirse hiç şaşırmam !


Kural : Değişime karşı koyamazsın, ayak uydur, ama bu söylemekle olmaz bunun için oku, öğren, takip et, kovala, yakala hatta öne geç, unutma her şey çok hızlı… Ama yavaşlığın da keyfini çıkarmayı unutma, çim görünce yayıl, gökyüzünü seyret, yaşadığını fark et !     

27 Ağustos 2013 Salı

Bi daha da Disneyland’a gelmem, Paris



Aslında Orlando (1995) ve Los Angeles’tan (2003) tecrübeliydim, büyüklerim de uyarmıştı ama insanız işte hepimiz hata yapabiliyoruz … Ağustos’ta, Kutuplar hariç bütün Dünya okulları tatildeyken Disneyland’a gitmek gerçekten kötü bir fikirdi. Kalabalık olacağını tahmin ediyorduk,” fastpass* alırız, birazcık bekleriz,  zaten çocuklar çok küçük mekanı görmek, havasını solumak bile yeter" dedik ama itiraf edeyim bu kadar kalabalık ve bu kadar hengameyi tahmin edemedik.
*Fastpass, hepsinde değil, bazı oyunlarda, daha sonraki belli bir saatte gelip, beklemeden girmen için sana özel  bilet veren otomatik bir sistem ama saatini ayarlaman, hangisinde var hangisinde yok takip etmen kolay değil iki çocukla… Hatta bazen fastpass almak için bile sıra beklemen gerekiyor.


Karşılaştırma yapmayı sevmem ama Amerika’dakilerden sonra burada organizasyon da zayıf. Yönlendirme, personel, havalandırma, zamanlama gerçekten kötü. Buzz Light Year Laser Blast isimli 6 dakika süren oyun için bekleme süresi 15 dakika yazıyor diye girdik ekranda, abartmıyorum özellikle saat tuttum 75 dakika yani 1 saat 15 dakika bekledik ! Çıkınca tekrar baktım yanlış mı gördüm diye, hayır doğru görmüşüm …


Yemekler ise tam bir fiyasko… Öğlen yemeğinde iğrenç bir hamburger ya da çıtır tavuk için 40 dakika falan beklemen ve en az 10 Euro vermen lazım. Akşam yemeklerinde ise eğer rezervasyonun yoksa hiç şansın yok o iğrenç hamburgerci de kapalı ….


Tabi bu bardağın bir de dolu tarafı var, milyonlarca insan yanılıyor olamaz kurgu muhteşem, tasarım, yerleşim, bahçeler, binalar, caddeler, mağazalar, müzikler, gösteriler harika, gidip de keyif almamak, mutlu olmamak, çocuk olmamak mümkün değil… İmkan varsa her çocuk görmeli ama şunları unutmamalı :

1.       Çocuk en az 8 yaşında olmalı
2.       Mayıs, Haziran, Eylül ya da Ekim’de gidilmeli
3.       Yiyecek, içeceğiniz yanınızda olmalı
4.       3 günden uzun olmamalı (Paris’teki için söylüyorum)
5.       Tura gerek yok çevrede bir sürü otel var, her otelin de servisi var


Çocuk en az 8 yaşında olmalı diyorum çünkü, bizimkiler beklediğimiz kadar, bizim bu yaşımızda aldığımız kadar keyif almadı. Bunun sebebi bizimkilerin biraz küçük olması da ( 6 ve 2 ) olabilir; çağımızın hastalığı tatminsizlik de !

Sıpalar doğdukları günden beri o kadar yüksek standartlarda yaşıyorlar ki, HD Çizgi Filmler, 3D oyunlar, Süper teknolojik oyuncaklar, akülü motorlar, arabalar, vb… Disneyland bile artık bu nesli kesmiyor da olabilir… Eğer sebep buysa, asıl bu nesil büyüyünce vay halimize …


Kural : Karşındakinin uğraşmadan, çalışmadan, mücadele etmeden hatta talep dahi etmeden vereceğin şeylerin, kıymetini hiç bilmeyeceğini unutma !

16 Kasım 2009 Pazartesi

Sidik kokulu romantik, Paris...


18 yıl sonra tekrar gittiğimde, dünyanın "en güzel" , "en ünlü", şehrine, inanamadım gözlerime...
Geçen bir araştırma sonucunda da onaylandı artık dünyanın en pis şehirlerinden biri olduğu, o Dünyanın en romantik kentinin ...
Çöp içindeki sokaklar, resmen idrar kokuyor, ne kadar çoğalmış sigara içen ve izmaritini yere atan...
Ne kadar azalmış sokaklardaki Fransız sayısı, neredeyse herkes göçmen ... sokaklar, metrolar belli bir saatten sonra hiç tekin değil artık...
Huzursuzluk Eyfel'in tam altında dolaşan, makineli tüfekli, özel harekat polislerinin gözlerinde de okunuyor, toplum polisinin ulu orta kovalayıp, yakalayıp, tartakladığı göçmen seyyar satıcıların gözünden de ....
Haiti’li taksi şoförü bin pişman Paris’e iltica ettiğine…
Muhtemelen, Dünya’nın en çok fotoğrafı çekilen kentinde, hiç fotoğraf çekesim gelmiyor…
(yukarıdaki fotoğraf www.fromparis.com dan alınmıştır)