İtalya etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
İtalya etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

10 Ocak 2021 Pazar

Mermer, Şarap ve Garda Gölü …


İtalya’nın en güzel şehirlerinden biri olan Verona’ya daha önce hep iş için gelmiş, çevresini gezme fırsatı, dünyanın en güzel göllerinden biri olan Garda’yı görme imkanı bulamamıştım. Bu kez de yine iş için, mermer fuarına katılmak için gidiyorduk ama, biraz da yaşım gereği, artık kendime, keyfime vakit ayırmayı öğrenmiştim. Son iki günü kendimize ayıracak bağ bozumu ve Garda turu yapacaktık …. 


Mermer, dünyanın en eski, en sağlam, en sağlıklı, en estetik yapı malzemesidir ve bu işin üstadı İtalyanlardır…. Ocaktan çıkarma aşamasından, işlenmesine; pazarlama tekniklerinden mimari uygulamalarına kadar her aşamasında bütün dünyada açık ara öndedirler… Gayet iyi durumda olan Türk mermer sanayisi her ne kadar bunu, daha çok pazarlama farkı olarak görse de, fuarda bir kez daha gördük ki hiç haksız bir ün değil bu … Doğal olarak çok güzel renkleri, desenleri, malzemeyi öyle güzel tasarımlarla birleştirmişler ki insan gerçekten hayran kalıyor … 


Ama benim asıl hayran kaldığım, Mezzane bölgesindeki asırlardır hiç bozulmadan, çoğu hala aynı aileler tarafından işletilmeye devam eden bağ evleri oldu. Biz Massimago adlı bir tanesinde kaldık, büyük dedelerinin yaptığı taştan bahçe duvarını bile bozmadan, son derece şık, sade ve keyifli bir otel - restoran - şarap evi yapmış kim bilir kaçıncı nesil … Bu bölgenin meşhur üzümü ( ve şarabı ) Valpolicella’yı gölgede 2-3 ay bekleterek kurutup yapılan şarapları Amarone dünyanın en ünlü şaraplarından biri. Bu bekletme depoları ise uzaktan fark bile edilemeyecek şekilde doğal malzemelerden yapılmış, bağların içinde kaybolmuş … 


Ben de bir sabah erkenden bağların arasında kaybolup kendi kendime “İtalya’da bağ bozumu adlı” romantik/sosyetik sahnemi yaşıyordum ki vahşi kapitalizm ile bir kez daha yüzleştim… Yüzyıllardır değişmeyen bir şey de bu maalesef, Evlerinden kilometrelerce uzakta bir yere gelmiş/getirilmiş Afrikalılar, üzümleri topluyor, İtalyanlar şarap yapıyor, bütün dünyaya satıyor … Güçlü, zayıfın sırtından geçiniyor … Çok sosyalist bir betimleme oldu bu farkındayım ama İtalya kırsalındaki bağlarda, Afrikalıların karın tokluğuna çalışması da başka şekilde açıklanamaz sanırım … 



Eylül sonunda neredeyse Temmuz havasında gittik Garda gölüne… İnanılmaz kalabalık çok da ticari olan merkeze arabayla girmeyip makul bir uzaklıktan, bu harika parkuru yürüyerek gittik çok da iyi ettik. Bisiklet ya da motosiklet için de çok keyifli rotalar mevcut. Bir de adanın etrafında kısa bir tekne tur yaptık ki bunu çok tavsiye ederim, Scaligero kalesinin sudan görüntüsü muhteşemdi … Bu kale, tüm İtalya’nın en iyi korunmuş, en güzel kalelerinden birisiymiş … Yeme, içme, atıştırma konusuna bir şey söylemeye gerek yok zaten, İtalya’nın geri kalanı gibi burada da kötü bir sürprizle karşılaşmak neredeyse imkansız… 


Bu yazıyı Korona virüs salgını, Büyük Roma İmparatorluğunun varisi, Koca İtalya’yı tarumar ettiği bir dönemde yazmak biraz ironik olmakla birlikte, tarihte nice felaketler yaşayan dünyamızın bunu da tez zamanda, az hasarla atlatacağını ümit ediyorum …


Kural : Her şeyin başı sağlık ... 

26 Ekim 2015 Pazartesi

Milano 2. Bölüm


Milano’nun kalabalığı, trafiği, otopark çılgınlığı ve trafiğindeki korna gürültüsü şaşırtıyor önce bizi ama hemen alışıyoruz tabii, şonuçta biz de İstanbul çocuğuyuz. Ayrıca şaka da değil Milano, yaklaşık 8 milyon nüfusu ile Avrupa’nın en büyük kentlerinden biri, Moda, Otomotiv ve Gastronomi merkezi. 25 yıl önce ilk geldiğimde Duomo meydanında sıkıntıdan top oynadığımı hatırlıyorum ( O zamanlar buralar hep dutluktu ! ) Şimdi fotoğraf zor çekiyoruz, iğne atsak yere düşmeyecek…
Çünkü Duomo Avrupa'nın en büyük mabetlerinden biri, komple mermer ve yüzlerce heykelle süslenmiş muhteşem bir anıt ( İtalyan işi ama, tam olarak inşaatın bitmesi 500 yıl sürmüş )


Otelimizin önünden geçen tramvaya biniyoruz, gözlerimize inanamıyoruz; tramvayın yapım tarihi 1930. Zemin, kapılar, oturaklar, tavan masif ahşap., kumanda sistemi mekanik… 1960’dan beri yeraltı metrosu da var, elektrikli modern tramvayları, trenleri de var ama eski nostaljik tramvaylar da göreve, hizmete devam… Ne güzel çalışıyor neden söküp atsınlar ki ?  Hızlıca tüketmek,  hem doğru kullanmayıp hasar vermek, hem de “hasarlı artık” diye çöpe atmak bize mahsus… Sadece tramvay değil, raylar, yollar, parke taşları, Arnavut kaldırımları da 1900’lerden kalma, öyle her seçim arefesinde kaldırım sökmek, asfalt döşemek, güzelim doğal granitleri söküp atıp yerine beton dökmek yok ….  ( Bu arada çok ironik, bu yazı da bir seçim arefesinde yazılmaktadır ve şu an sitemizdeki tonlarca, güzelim kaldırım taşları sökülüp atılıp yerine yenileri yapılıyor… Boş durmuyor yani belediye çalışıyor !!! )


Tramvayla Santa Maria Delle Grazie Basilikasına geldik, Leonardo Da Vinci’nin Milano'da yaptığı, meşhur Son Akşam Yemeği tablosunu göreceğiz, gişedeki kızdan bilet isteyince, dalga geçti bizimle : “tabi, en yakın bilet önümüzdeki ayın 15’ine, ister misiniz?” Expo dolayısıyla her gün akşam saat 10'a kadar açık olmasına rağmen her gün kapalı gişe… Mutlaka önceden, internetten alınmalıymış bilet… Bize de bu bi ders olsun …. Biz de Basilika'nın duvarına dayanıp bir fotograf çekelim bari....



Oradan yürüye yürüye,  Via Madonnina ile Via Fiori Chiari arasında Pazar günleri kurulan bit pazarına geldik ki eğer vaktiniz olursa çok tavsiye ederim, hem bit pazarı, hem çevresi,  hem de çevredeki restoranlar cafeler çok başarılı… Tezgahların birinde kutulu orijinal “matchbox”  oyuncak arabaları görünce dayanamayıp bir tane alıyorum koleksiyonuma ve hikayesini hatırlıyorum hemen : 2. Dünya Savaşının ardından Avrupa’da yaşanan büyük yoklukta, İngiltere’de çocukların okula, kibrit kutusundan büyük, oyuncak götürmesine izin verilmez. Uyanık girişimci kardeşler Leslie ve Rodney Smith, kibrit kutusu büyüklüğünde ve 1 Sterlin fiyatında arabalar üretmeye başlar ve ”Matchbox” markasını tescil ettirirler…  Ve çok ilginç yaptıkları ilk arabalar Ferrari, Porsche falan değil, Asfalt Silindiri, Damperli Kamyon ve  Beton Mikseri olur… Yani o zamandan beri çocukları tüketime değil üretime özendirmek adamların adeti ….  







Kural : Tarihte hep üreten toplumlar, tüketen toplumları sömürmüştür. Unutma üretim güçtür, tüketimden kaçamazsın artık devir değişti ama olabildiğin kadar da üretici ol ...  

Milano 1. Bölüm



Tam 25 yıl önceydi, soğuk puslu tipik bir orta Avrupa havasıydı, 1990 yılı Mart ayıydı. çok net hatırlıyorum çünkü en büyük hayalim, bir yurt dışı seyahatinin, ilk durağı Milano’ydu. 
Heyecandan gece uyku uyuyamıyordum, Milan futbol takımına bayılıyor, ilk 11’ini ezbere biliyordum ( çoğunu hala hatırlarım ) 
Sadece 2 TV kanalımızdan biri olan TRT 2’de her Perşembe yayınlanan “Avrupa’dan Futbol” programını kaçırmıyordum. Milano’ya gelir gelmez, kırmızı siyah çubuklu Milan forması ve düz açık mavi İtalya Milli Forması almış bunları büyük bir hava ile yıllarca giymiştim. 


Sonra bir daha hiç Milano’ya gitmek kısmet olmamıştı, çok sevdiğim Arkadaşım Nicoletta’nın ısrarlı davetleri ve Expo bahanesiyle bir hafta sonu kaçalım, buna bir de Nicoletta’nın hiç kaçırmadığı İnter Maçı ekleyelim dedik.



Onlarca fuara katılımcı ya da ziyaretçi olarak gitmişimdir ama ilk kez bir Expo görmek Milano’da nasip oldu. Muhteşem bir organizasyon, inanılmaz standlar, daha doğrusu ülke pavyonları… Uyanık İtalyanlar tema olarak da hem bütün dünyayı ilgilendiren hem de kendi uzman oldukları bir konuyu da patlatmışlar : Gırtlak… Yeme - İçme yani… 
Tabi dolayısıyla da inanılmaz bir kalabalık, biz nispeten daha sakindir diye akşam gittik ama bir çok pavyona giremeden, çok şükür ezilmeden, keyifli bir yürüyüş yapıp döndük…

 ( fotoğraf www.finedininglovers.com adresinden alınmıştır ) 

Ertesi akşam İnter - Juventus maçı da çok heyecanlıydı, biz fanatiklerin olduğu “Ultra” tribününde kale arkasındaydık. Koltuğumuzun üstünde mavi ve beyaz bir bayrak bir de bunları ne zaman nerede kullanacağımızı anlatan İtalyanca bir talimatname vardı. Sonra karşıdan çekilen fotoğrafı görünce anladım nasıl bir koreografi içinde olduğumuzu.. Biz sağ üst kenardaki mavi kalabalığın içindeyiz.



Biletli toplam 79.850 kişi varmış maçta yani ortalama bir Türk Derbisinin 2 katı kadar. Toplanma bölgesi  Piazzale Lotto’ya geldik oradan ücretsiz otobüslerle San Siro, Guiseppe Meazza Stadına… Hemen stadın girişindi “Baretto” adlı barda diğer arkadaşlarla buluşup birkaç kadeh punch ya da bira içip sessiz sakin efendi gibi gittik oturduk koltuğumuza… İçki serbest, hatta hava da kesif bir marihuana kokusu ama bir kavga, gürültü, patırtı yok…  Zamanında olmuş tabi, ama artık aşmışlar o günleri, darısı bizim başımıza…



Kural : İzleyici olarak gaza gelme, Futbol büyük bir endüstridir, eğlence aracıdır... Oyuncu olarak da gaza gelme Spor kardeşliktir, önemli olan kazanmak değil mücadele etmektir ... 

10 Ocak 2011 Pazartesi

En Meşhur, En Küçük, Vatikan


Papa dahil, toplam 550 nüfuslu, 0,5 kilometre kare yüzölçümlü, yazları sıcak ve kurak, kışları ılık ve yağışlı bir ülkecik, Vatikan ...


Roma şehir merkezinde, hemen Tevere nehrinin üstündeki muhteşem köprülerden geçer geçmez karşında ...


Benzetmek gibi olmasın, Diyanet İşleri Başkanını, Topkapı sarayına yerleştir, kapıdaki jandarmalara renkli pijamalar giydir, içerde fiyakalı bir iki dua, zikir, sema falan yap, hoop bir anda islam aleminin merkezi, turizm merkezi, kapıda 2 kat fiyatına bilet kes ...
Sadece şeklen tabii, içerik olarak epey farklı ...


Kapı dedim de, Vatikan Müsesinin kapısında, bilet almak için, 2 - 3 saat beklememek için biletinizi buradan alın mutlaka http://mv.vatican.va/3_EN/pages/MV_Home.html sıraya girmeden efendi gibi ve muhakkak bu müzeyi gezin. İlim irfan nereden geldi, Mağaradan çıkan insan evladı uzaya nasıl gitti görün ...


Hrıstiyanlık, resmi, heykeli yasaklamadığı, aksine teşvik ettiği için, özellikle de rönesans devrinde her santimetre kareye bir sanat eseri düşmüş ...


Oda dekorasyonlarını, kilise duvarlarını, hatta tavanlarını ressamlara, heykeltraşlara yaptırmış devrin Papaları ki, özellikle de Mikalenjelo'nun, etinden sütünden iyice faydalanmışlar ...

Çoğunluğu Mikalenjelo tarafından resimlerler dolu muhteşem Sistine Şapeli'nde, ve diğer bir çok ortamda fotoğraf çekmek yasak, ama Türk'e yasak olur mu, ben gizlice çekiyorum tabii... 


Müzeler, genelde hep bir birine benzeyen, ve senin güncel hayatında bir şey ifade etmeyen objeler sergilendiği için sıkıcı olur, itiraf edelim... Oysa Vatikan'da neredeyse her odadan başka bir şey çıkıyor, şaşırıyorsun ....

Ah bir de bu kadar kalabalık olmasaydı ....


Tabi bu kalabalığın nedeni Noel, ve yeni yıl ayini 1 Ocak sabah erkenden başlamış, biz geç kaldık tabii... Biz geldiğimizde Papa, dev ekranda, dünyanın dört bir yanından gelen temsilcileri kutsuyordu Aziz Piedro Bazilika'sında, içeri girebilmek mümkün müydü bilemiyorum ama dışarısı da çok çümbüştü...


Yılbaşında Roma, özellikle de Vatikan gerçekten ilginç bir deneyim ... 

6 Ocak 2011 Perşembe

Her Yol Roma'ya Çıkar mı ?


Her yolu bilmem ama herkesin yolu Roma’ya çıkmış söyliyim, ben böyle bir kalabalık görmedim … Her yer sıra, her yer kıyamet; 7 düvelden, 70 millet ...

Para dağıtsalar bu kadar beklenmez; Vatikan Müzesi için 2 saat, Collessium için 1 saat bekledik...
Yağmur altında, 3 saat bekleyemediğimiz için St. Piedro Bazilikasına giremedik !..
Bir yerde fotograf çektirmek için, hatta Panteon Tapınağı kapalıydı, anahtar deliğinden içeri 10 saniye bakmak için, bile sıra beklemek gerekti ….

Tabi bu kadar adam yanılıyor olamaz, 5 milyon nüfuslu şehre, yılda 50 milyon turist haybeye gelmez ! (Biz, Almancıları, Muhacirleri falan saysak bile toplam 10 milyon turist zor çıkarırız İstanbul’dan...)


İnanılmaz bir yer Roma, çok beylik bir laf ama cidden doğru, her yerden tarih fışkırıyor, kültür taşıyor, sanat akıyor, estetik dökülüyor …


Bilinen, 3 bin senedir, sanatla, mimariyle, müzikle, resimle, heykelle, tasarımla, sporla uğraşmışlar tabi boru değil !
Hatta batının endüstrisi, modası, sanatı, sporu bugün buraya, taa onların sayesinde gelmiştir desek yeridir …


Tabi biraz da popülizm gazı var “Da Vinci Şifresi” ve “Melekler ve Şeytanlar” dan sonra daha da patlamış Roma, özellikle de Vatikan …

Vatikan’ı sonra anlatırım fakat Roma içimizde kaldı, neredeyse her seyahatten sonra olduğu gibi “bi daha gelmek , bi Vespa kiralamak, adam gibi tekrar gezmek lazım” dedik, Zaten adam akıllı yemek yiyip, Est, Est, Est ve Chianti şarap içemedik…
Tavsiye edilen bütün Restoranlar ( Bafetto, Alfredo, Ricci, MonteCarlo yılbaşı dolayısıyla kapalıydı, tabii adamların tuzu kuru … )


Yılbaşı kutlaması ise... çok acayip... Venedik Meydanında dev bir sahne, sahnede Teoman'ın 50 yaş hali Claudio Baglioni, hiç bilmediğimiz şarkılarını, çatapatlar ( ki bazıları bildiğin el bombası gibi, nasıl çatapatsa ?!? ) eşliğinde icra etmeye çalışıyor...

Venedik Meydanın'dan Collessium'a kadar yaklaşık 1 kilometrelik cadde ana baba günü, çatapat atsan yere düşmez !...

Biz tabii, yılbaşında Taksim Meydanı görmüş çocuklar olarak, bu kalabalığın en sonunda, arkamızı 2bin 500 yıllık duvara yaslamış, yine tadını tutturamadığımız, şarabımızı yudumluyoruz, otelden arakladığımız kadehlerden ...


Geçen hafta 3 yaşına giren, Efe’siz, ilk seyahatimizde sağolsun, O da hiç arıza çıkarmamış, uslu uslu “annemler bana oyuncak almaya gitti, gelecekler” diye beklemiş, kuzum...



Kural : Sanat gerçekten lazım... kendin icra et, edemiyorsan, icra edenleri takip et.