Rusya etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Rusya etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

27 Haziran 2020 Cumartesi

Sürgün Yeri, Yekaterinburg


Rusya’nın en büyük ve en zengin şehirlerinden biri olmasına rağmen Yekaterinburg (ya da Ekaterinburg) daha çok soğuğu ve sürgün yeri olması ile meşhurmuş. Bunu biz de “Son Çar” dizisinin hazin sonunda öğrendik. Malum artık tarih; kitaplardan değil, dizilerden öğrenilir oldu ki bence hiç mahsuru yok…



Yekaterinburglu, Rusya bayimizin bizi uzun süreden beri davet etmesine dizi merakımızda eklenince eşimle birlikte Moskova aktarmalı kısa bir seyahat yaptık. Moskova Metrosu ile hızlı bir şehir turu, Bolşoy balesinde şampanyalı çilerki bir Pazar temsili, Kızıl Meydan ve Aziz Basil Katedrali ziyaretinden sonra kendimizi Moskova’dan daha da soğuk, Yekaterinburg’un sonbaharına attık… Bolşoy kadar olmasa bile burada da devasa bir bale salonunda, modern bir gösteri izledik ve sahnede Çinli baleti görünce önce şaşırdık, sonra alıştık bu yeni dünya düzenine …


Son Çar’ın hazin sonunu yaşadığı meşhur “Özel Amaçlı Ev” (Special Purpose House) yıkılmış tabi onun yerine “Church on Blood” Kilisesi ve müzesi yapılmış. Bunu “Kanlı Kilise” mi yoksa “Kan Üstündeki Kilise” mi diye tercüme etmek lazım bilemiyorum ama mekanın hüzün dolu enerjisi çok net hissediliyor. Rus tarihini tartışacak durumda değiliz tabi ama biliyoruz Türk tarihi dahil Dünya Tarihi böyle acı hikayelerle dolu…  Aslında kimin suçlu, kimin masum, kimin hain, kimin kahraman olduğu yıllar sonra ortaya çıkacak ama merhametsiz insanların telafisi imkansız olan şeyler yaptığı vakalar, bugün bile vuku buluyor ve daha da bulacak gibi görünüyor …
  

Madenciliğin çok geliştiği uçsuz bucaksız ormanlara sahip bu verimli bölgede, ziyaret ettiğimiz bir müşterimizin yer altındaki altın madeni, dünyadaki diğer benzerlerinden çok farklı olarak, ağaçların arasında kalmış, çevreye çok az zarar vermiş gibi görünüyordu, artık günahları boyunlarına… Galeri ya da şaft denen maden tünellerinin girişi ağaçlarına arasından girilen doğal bir mağara girişini andırıyordu.


Bu madenin sahibi olan UGMK şirketi şahane bir de müze kurmuş Yekaterinburg’a. Çoğunluğu askeri araçlar ve taşıtlar olan müzede, tercümanımızın söylediği kadarıyla Rus ordusunun envanterine girmiş tüm araçlardan bir tane mevcut. Ayrıca Rus otomotiv sektörünün de Amerikan ve Alman otomotiv sanayini kopyalamaktaki başarısı gerçekten görmeye değer. Ben tabi ki Motosiklet katına hayran oldum ve babamın 70 li yıllarda Elazığ’da kullandığı sepetli IZH Planeta motorunun tıpatıp aynısını görünce mest oldum … Konuya ilgi duyanların sadece bu müze için bile Yekaterinburg’a giderse pişman olmayacağını düşüyorum.

















Kural : Kimin hain, kimin kahraman olduğuna zaman karar verir sen acele etme ... 

16 Mayıs 2013 Perşembe

Bambaşka Bir Havası Var, Saint Petersburg...



Nihayet bitiyor özlem ve güneşli ama soğuk bir Mart günü, ilk kez geliyorum Saint Petersburg’a, nam-ı diğer Leningrad… Aslında 1713 yılında Çar Büyük Petro  tarafından kurulduğu için bu “şirin” Baltık Denizi, Liman Şehri, “Petrograd” ( Petro’nun Şehri ) adı ile 1918’e, Bolşeviklere kadar, imparatorluğun başkenti olarak geliyor.



1924’te Lenin, Rusya’daki her şeyi değiştirdiği gibi buranın adını da “Leningrad” olarak değiştiriyor. Sonra 1991 yılında Saint Petersburg adını alıyor… 5 Milyon nüfusu ile Rusya’nın Moskova’dan sonra 2. Büyük, Benim de gidilecek yerler listemde Havana’dan sonra 2. Büyük hayalim...


Artık Dünya’da çok az şehirde kalmış olan, kendi özgü havası, ruhu, karakteri, tarihi, kokusu, dokusu olduğunu ayak basar basmaz anlıyorsun… Rusya’nın batıya açılan kapısı, kültür başkenti, Unesco Dünya Mirası ama sapına kadar Rus… her yerden sanat fışkırıyor, kültür dökülüyor, tarih akıyor adeta…



Sadece 12 saatim var bu Dünya Mirasında, ama zaten bunu saymıyorum, hayalimde tekne turu yapmak olan kanallar hala buz... Hatta Neva nehri bile daha yeni yeni çözülüyor … Dünya’da en çok sayıda müzesi olan kentlerinden birinde 12 saat ancak 3-5 kare fotoğraf çekip, “yine geleceğim, hem de bu sefer beyaz geceler de geleceğim, 24 saat aydınlık, 24 saat açık müzeler, kafeler, restoranlar anca yeter” diye hayal kurmaktan fazla yapacak bir şey yok…


Ama bambaşka havasını solumak, sokaklarına, binalarına, meydanlarına, mimarisine, soğuğuna rağmen hayat dolu insanlarına hayran kalmak için yetiyor 12 saat.  Her gün karşılıklı 2 sefer oluşu, uçuşun sadece 2,5 saat sürmesi, vizelerin kalkması ile aslında ne kadar da yakın bize...


Alkole, eğlenceye, hayata bu kadar düşkün oldukları halde, kiliselerine ve dinlerine bağlılıkları da hep etkilemiştir beni Rusların… Boynunda haç olmayanı çok azdır,  evlerinde, arabalarında, işyerlerinde mutlaka bir İsa ya da Meryem Ana imgesi bulunur. Ve genel olarak Ortodoks’ların, özellikle de Slav’larında çok süslü ve gösterişli kiliseleri de hakikaten çok güzel, temiz ve bakımlıdır… Her çift kilise nikahından önce ya da sonra bol bol vakit geçirip, fotoğraf çektirir Kiliselerde.  Bu yazıyı bir Regaip Kandili Gecesi, Güney Afrika’dan yazıyor olmam, her ne kadar tesadüf olsa da, bizim dinden uzaklaştığımız, dinin ve dini kurumların da bizden uzaklaştığı görmek üzüyor insanı gerçekten …






Saint Petersburg hayali kısmen gerçek oldu sayılır darısı Havana’nın başına, bir an evvel Fidel Castro ölmeden ….

Kural : Dinden, Camiden, Kuran’dan korkma, uzak durma, yaklaş. Sen yaklaşınca o da sana daha da çok yaklaşacak göreceksin … 

3 Mayıs 2013 Cuma

Petrozavodsk, Soğuk Çok Soğuk ...



İlk duyduğumda ben de şaşırmıştım, Rusya Federasyonu’nu oluşturan Cumhuriyetlerden, Karelya’nın başkenti… Saint Petersburg’un 400 kilometre kuzeyi, Finlandiya sınırında, Kuzey Kutup Çizgisinden hemen önceki, son büyük yerleşim birimlerinden biri…
Tahmin edileceği gibi soğuk, çok soğuk …. 


Alacağımız var alamıyoruz, yeni bir bayi gel görüşelim diyor, hava durumuna bakıyorum sürekli kar, kış, kıyamet … Birkaç sefer  -27 dereceyi gördüm telefonun ekranında, gidince öğrendim bu kış çok sert geçmiş uzunca bir süre -35 derece civarında seyretmiş…  “Şantiyelerin çoğu 15 Marta kadar çalışmıyor, sonra havalar da ısınır o zaman gelirsin” demişti bayimiz Vitaly, 25 Mart’ta gittim…


Saint Petersburg havaalanı indik saat 5-6 hava aydınlık ( zaten bu mevsimde bile güneş, saat 10 – 11 gibi batıyor, Haziran’da hiç batmıyor, Ocak’ta hiç doğmuyor…) güneşli, yumuşak bir hava, hemen Petrozavodsk’a devam ettik 5 saat, gece 12 otele vardık ve bırrrr hava -12 derece… Yol boyu yem yeşil orman… sonra o bölgede 4 gün boyunca yaklaşık 2000 km yol yaptık, 2 bin km boyunca yem yeşil orman, 1 santimetre kare boşluk yok.. Yolda “elk” denilen çok dikenli boynuzu olan Kanada Geyiklerinden görüyoruz, benden başka kimse şaşırmıyor, tilki, baykuş falan zaten gırla ….


Sabah kalkınca görüyorum, otelin önünde dev bembeyaz bir düzlük, çünkü otelimiz göl kenarı! “Avrupa”nın en büyük göllerinden biri Onega gölü, yılın yarısı donuk. Üzerinde koşu yapan, köpeğini gezdiren, balık tutan, uçurtma uçuran insanlar… Kırılma tehlikesi yok çünkü 50 santimden daha kalın üzerindeki buz kütlesi ( Tabi bahtsız bedevi misali koca gölün, en zayıf noktası, bir derenin döküldüğü yere basınca ben, buz kırıldı ve sol bacağım komple buz gibi suya girdi! Neyse ki otelime yakındım hipotermiden daha hızlı koşup bacağımı donmaktan kurtardım… ) Günlük güneşlik hava ama yine de -4 derece …



Bu kadar kar eriyince bayağı bir çamur oluyor tabi, yol kenarları 1 metre simsiyah, kaldırımlarda yürümek çok zor, özellikle kadınlar batonla yürüyor… Şehrin en görkemli, tek görkemli binası tabi ki Tiyatro, komünizm sağolsun … Buzunortasında kalmış gemiler de ilginç görünüyordu ama asıl ilginç olan insanların bu soğukla olan ilişkisiydi... Sıcağı hiç sevmem, siz nasıl dayanıyorsunuz diyordu konuştuklarımın çoğu ve bu şartlarda hayatta kalmayı, bu şartlardan keyif almayı öğrenmişlerdi yüz yıllar boyunca...



 Yollardan takır tukur sesler geliyor, hemen uyanıyorum ben, bunlar çivili lastik, biz zincirci olarak anlıyorum ki buralara patinaj zinciri satmak hayal çünkü 6 ay yollarda kar var bu kadar çok kara zincir dayanmaz… Bir gün işimiz daha da kuzeydeydi yaklaşık 300 km buz üzerinde gittik bir ara ben de kullandım arabayı çok keyifliydi…



 Dönüşte başka bir müşteriye uğrayarak geçtik Saint Petersburg’a, küçük bir sınır kasabasından geçerken telefonuma mesaj geldi :
 “ Finlandiya’ya Hoşgeldiniz” ….  
İtiraf ediyorum Petrozavodsk’a gelmek istememdeki en önemli sebeplerden biri aslında Sait Petersburg’a gelebilmekti ve nihayet geldik ….


Kural : Cennet de Cehennem de bu dünyada unutma, gül düşünür gülistan olursun, diken düşünür dikenlik olursun. Her nerede, her nasıl yaşıyorsan yaşa keyifle yaşa, elindekilerle mutlu olmayı öğren. Yoksa hiç bir zaman aradığın şeyi bulamayacağını bil ... 

24 Mayıs 2012 Perşembe

Moskova Metrosu ...


Moskova'nın metrosu meşhurdur, çok eskidir, çok büyüktür, istasyonları çok güzeldir falan ama bizim işimiz hep acil olduğu için ve biraz da klavuzumuz karga olduğu için daha önceki ziyaretlerimizde, yolun kenarına geçip, aşağıya doğru sallandırdığımız sağ ya da sol kolumuzu, bacağımızdan yaklaşık 45 derece açıyla yukarıya doğru kaldırdığımızda bütün arabalar dururdu.  ve bu arabaların hemen hemen tamamının sürücüleri rezalet Rusça telafuzumuza rağmen ne demek istediğimizi hemen anlar, biraz pazarlık yapar çok uygun bir fiyata istediğimiz yere efendi gibi giderdik, Bir nevi korsan taksicilik yani...


Hatta bu sürücülerin büyük kısmı, Azeri, Gürcü, Çeçen, ya da Ermeni olduğu için epey bi muhabbet bile ederdik yol boyu... Hatta hiç unutmam bir seferinde çok şeker yaşlı bir amcanın arabasına bindim, teypte muhteşem bir uzun hava, hiç bilmediğim bir lisan ama çok iyi bildiğim, çok tanıdık bir hüzün ... Djivan Gasparyan'dan biliyorum, sordum amcaya "duduk" değil mi bu dedim, Amca hemen anladı Türk olduğumu, çok sempatik aksanıyla başladık Türkçe sohbet etmeye, şarkıları, türküleri, yemekleri ve tabi ki halkların kardeş, politikacıların üçkağıtçı olduklarını konuştuk uzun uzun ...


Ama bu sefer, önce havaalanından ( Bu arada THY artık, Moskova'nın 3. havaalanı, yeni açılan Vnukova'ya iniyor ) otele, sonra da otelden fuar alanına yaptığım taksi yolculukları hatırı sayılır bir miktar tutup ve yaklaşık 2 saat sürünce Metro'yu kullanmaya karar verdim ...
Aslında özellikle de İstanbul'da metronun ( yabancılar 'santimetro' diye dalga geçiyor ) "M" sinin olmadığı yıllarda bayılırdım yurtdışında metroya binmeye, o şehri Japon turist gibi değil, gerçek halkı gibi yaşamaya ...


Ama tabi burada küçük bir sorun var o da yaklaşık 300 kilometre uzunluğunda olan 12 farklı hattan ve onlarca istasyondan oluşan Moskova Metrosunun tüm harita, tabela ve işaretlerinin Kiril Alfabesinde olması, doğal olarak...
Renk kodları, hat isimleri, istasyon isimleri derken bir kaç durak yürüdükten sonra çözdüm denklemi ve fark ettim ki Metrosu da başka bir şehir, Moskova'nın...


Hemen hemen her istasyon bir diğerinden farklı, kiminde avizeler var, kiminde mermer banklar, heykeller, resimler, tavan süsleri, kiminde ise hala orak-çekiç, Stalin - Lenin ...
Bazı istasyonlar o kadar derin ki yürüyen merdivenlerin sonu görünmüyor, zaten bende yükseklik korkusu var hiç bakamıyorum aşağıya ....


Teknoloji yok hala, trenler, istasyonlar çok eski tabi ama hala tertemiz ve hala çok dakik, Çok da kalabalık, dikkatimi çekti hiç, dilenci, satıcı ya da sanatçı yok metrolarda ya da bana denk gelmedi.. Bir de şu dikkatimi çekti : önceleri metroda, otobüste; gazete, kitap okunur ya da müzik dinlenirdi, şimdi herkesin elinde cep telefonu... Ne güzel çekmiyordu telefon aşağıda artık orada da çekiyor meret...

 
Bir de utanarak söylüyorum, Moskova'ya sanırım 5. gelişim bu, Bolşoy Tiyatro binasını ilk kez görüyorum, hatta yaklaşık 100 Doları da gözden çıkarıyorum ama maalesef  o gün temsil yok, ama bir daha gelirsem eğer kesinlikle önceden internetten alıcam biletimi, izleyeceğim Kuğu Gölünü ana vatanında ... 


Kural : En kolay temizlik, kirletmemek; en kolay düzen, dağıtmamak, en kolay yenilik, eskitmemek, diye devam edip gider bu liste, unutma ...

Not : Dönüşte havaalanına da trenle gittim 3 kuruşa ve sadece 35 dakka sürdü, hem de bu hat yeni olduğu için teknolojik, modern trenlerle ... Moskova'ya gidecek arkadaşlara duyrulur, Hemen terminalden çıkın yolun karşısında göreceksiniz tren istasyonunu ...