Brezilya etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Brezilya etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

12 Ekim 2017 Perşembe

Yok Artık, Rio de Jenerio


Her ne kadar biz gelmeden hemen önce 2 çete arasındaki uyuşturucu kavgasına Polis de katılınca büyüyüp tam 5 saat süren sıcak çatışma haberi tüm televizyonlarda yayınlansa da Rio’nun tehlikesinin biraz abartıldığını düşünüyorum. Belki de bu işin altında işsiz kalmak istemeyen tur rehberleri vardır bilemiyorum ama bildiğim ve gördüğüm şey şu ki usturuplu bir turist olarak belli başlı yerlerde gönül rahatlığı ile gezilebilen, koyları, gölleri, adacıkları, tepecikleri, plajları ile coğrafya harikası ve oldukça rahat, gevşek 12 ay tatil modunda bir kent Rio. Ve genelde iç hatların indiği şehrin hemen içindeki Santos Dumont havalimanında, uçaktan iner inmez alıyorsun okyanus kokusunu, tatil kokusunu...


Dünyanın en tehlikeli 40 şehrinden 20 si Brezilya’da ve fakat bunların arasında Rio yok ama sanırım bir İstanbul çocuğuna da,  arka sokaklara, meşhur “favelalara” ( gecekondu mahallerine) girmemek, sallaya sallaya çanta taşımamak, telefonu, cüzdanı masanın üstünde bırakmamak, gözleri 4 açıp biraz uyanık olmak lazım geldiğini de söylemeye de gerek yok !


Meşhur, Coppa Cabana ve Ipanema plajlarında, ki bunlar gibi onlarca plaj var civarda, hayat sürekli bir tatil köyü animatör ekibi eşliğinde geçiyor sanki. Benim gördüğüm belli başlı plaj etkinlikleri şunlardı : Masaj, Kişisel ya da toplu yoga, fitness, cross fit, vücut geliştirme vb özel dersleri, Profesyonel futbol, voleybol, hentbol, antrenmanı, amatör plaj tenisi ve ayak tenisi özel dersi, paddle board ve surf kiralama ve özel dersi, hazır kokteyl ve karides servisi, yerinde mangal hizmeti ya da ev yapımı buzlu çay servisi ( ben bunu denedim süperdi ) manikür, pedikür, kadın kuaförü, dövmeci vb…



Bir de tabi biz aslında sigara içiliyor mu manasında, “smoking ?” diye sorunca kafedeki garsonun “of course we have kokain, joint, marijuana every smoke we have yes yes” cevabından anladığımız son derece yaygın bir uyuşturucu servisi …


Ayrıca belirtmeliyim, ben hayatımda hiç bu kadar koşan ve bisiklete binen insanı ve bu kadar çok selüliti bir arada görmedim. İkisinin bir arada olmasının sebebi sanırım biraz genetik biraz da aşırı yağlı ve tuzlu beslenme… Mönülerin yarısından çoğu kızartma ve tamamı aşırı tuzlu … Churrasco meselesini Belo Horizonte’de detaylı irdelemiştik burada da aynen geçerli. Burada bizim tercihimiz bir zincir olmuş ve başta ABD olmak üzere çok sayıda şubesi olan oldukça başarılı bir işletme olan “Fago de Chao” oldu, gayet de memnun kaldık …


Çok tavsiye edildiği halde ben Kesme Şeker Dağına (Sugar Loft)  teleferikle çıkma aktivitesini yapamadım ama tabi ki Kurtarıcı İsa (Corcovado) heykeline çıktım, hayretler içinde. Çünkü devasa heykel, dünyanın en büyük şehir ormanı olan Tijuca Milli Parkındaki 710 metrelik granit tepenin üstüne, 1931 yılında yapılmış. Oldukça uzun bir yoldan önce tramvay ( ya da araba ) sonra da özel minibüslerle, şehrin göbeğindeki balta girmemiş ormanın içinden geçerken maymunlar da hayretler içinde bize bakıyordu... 


Yukarıda kalabalığı aşabilirseniz, çok güzel fotoğraflar çekebilirsiniz ama tabi bizim gibi öğleden sonra değil sabah erkenden gidip güneşi doğru açıda yakalarsanız … Hem dönüş kalabalığına takılmadan hemen aşağıda yeni popülerleşen Santa Teresa bölgesinde, sarı tramvaya binip, ilginç dükkanlara göz atıp, keyifli bir öğle yemeği ya da kahve molası da verebilirsiniz … 


Eşi Bert’in  görevi nedeniyle Rio’ya yeni taşınan arkadaşım Pelin’i de buraya kadar gelmişken aramamak olmazdı, onunla da Dünya'nın öteki ucunda buluşup birer “caipirinia” içmek bana tekrar anımsattı Dünya'nın aslında ne kadar küçük, muhabbetin değerinin ne kadar büyük olduğunu

Kural : Sen de muhabbetin değerinin ne kadar büyük olduğunu unutma … 

2 Ekim 2017 Pazartesi

Çarşı Pazar Geze Geze, Belo Horizonte..



İşi olmayanın, kesinlikle gelmeyeceği, hiçbir özelliği olmayan eski  bir madenci şehri Belo Horizonte her ne kadar ismi “Güzel Ufuk”,  olsa da, bağlı bulunduğu eyaletin adına daha yakışıyor :  Minas Gerais yani Genel Madenler.
Exposibram adlı Fuarımız burada olduğu için, gelmek zorunda olduğumuz,  bütün gün fuarda olduğumuz için ve gezecek bir yer olmadığı için hiç gezemediğimiz bir kent olarak geçti kayıtlarımıza 3 enstantane ile :
1)   Bırak güvenlik görevlisi, kapısı bile olmayan süper modern havalimanı, Dünya’nın en tehlikeli ülkelerinden bir olduğu halde …


      
2    2) Muhteşem Et Restoranı :  Churrasco ( Mangal ) ve Churrascaria ( Steak House ) çok önemli 2 Portekizce kelime bunlardan bizi ilgilendireni dillere destan Churrascaria… Brezilya’nın her bölgesinde rastlanan bu restoranlarda 3 önemli dümen var bunlara ne kadar dikkat edersek o kadar çok ve o kadar güzel et yeriz :

2.1. ( Hukiki bir metin gibi oldu farkındayım .. ) Ortada kocaman ve çok çekici bir salata/meze büfesi var buraya hiç uğramamak lazım. Buraya girdiğiniz an çıkamaz ve kendinizi otla, peynirle, ıvırla zıvırla doyurursunuz, hiç gerek yok. O büfenin kralı bizde var zaten. Direkt ete girin…


2.2 Önden sucuk, tavuk ciğeri gibi ucuz malları dayıyorlar. İlk üç servise “No, Obrigado” demeyi başarabilirsen sonra kimse tutamaz seni… Bizden farklı kesim yaptıkları ve farklı adlandırdıkları için tam olarak neresi olduğunu bilemediğim ama peynirle, sarımsakla ve özel karışım bol tuzlu baharatları ile tadlandırdıkları etleri çatlayana kadar yersin bana mısın demez..

2.3. Çok pişmiş isteme çok ayıp olur, pişmiş et kurumuş, suyu gitmiş lastik ettir. Bu işin hakkı az pişmiş sulu ettir. Zaten buralarda sana nasıl pişsin diye sormazlar direkt şişi tabağına dayarlar, şişin pişmiş tarafından kestirebilirsin, bak o olur …


3) Mercado Central : Merkez Pazarı, aşağı yukarı bütün büyük Latin şehirlerinde vardır temel olarak et, süt, balık, meyve sebze satılır. Ben de Bahçelievler’de, pazartesi pazarından geçen çocukluğumdan olsa gerek bayılırım böyle Pazar yerlerine. Sao Paulo biraz turistik, biraz sosyetikti;  buradaki tam otantik.


Rulo sarılmış tütün, eski usül döküm tost tavası ( bunlar da bizim gibi bayılıyorlar tosta ) melamin tabak çanak, biberci, kahveci, tavukçu, kuşçu, oymacı, kakmacı aklına ne geliyorsa var. Ben de sanki akşama karnıyarık yapacakmışım gibi daldım alışverişe özel churrasco baharatı, brezilya kahvesi, peynirli ekmek, karamel ezmesi, yerel bir çakı, melamin bardak falan aldım, dedim ya bayılırım pazarlara …

(Ortada simite benzeyen şeş yaş tütün...)
Kural : Mutlaka bir koleksiyon yap, tercihen kolay bulunan, kolay taşınan ve kolay sergilenen yerel bir ürün koleksiyonu olsun, ben çakı topluyorumi bir arkadaşım pin, bir diğeri magnet, biri çay kaşığı, diğeri yerel kostümlü bebek… Sende bir şey seç hemen başla …             

(Peynir Meydanı ... )
( Tamamı acı biber sosları ... )

( Soldaki portakallar hariç tamamı biber çeşitleri...)

28 Eylül 2017 Perşembe

Sürprizlerle Dolu, Sao Paulo


Aslında işim Belo Horizonte’deydi ama THY Sau Paulo’ya (bundan sonra Brezilyalı’lar gibi kısaca SP diyeceğim ) direkt uçtuğu için mecburen geldim. Çoğunlukla da herkesin mecburen geldiği ya da aktarma yapıp hiç kalmadığı, pek turistik olmayan bir kent SP. Ama Brezilya’nın kalbinin attığı, 22 milyon nüfus ile dünyanın en kalabalık 5. Kenti ( Tokyo, Delhi, Şangay ve Pekin’den sonra ) 



Şansa, Eylül ayında harika bir ilkbahar ( Güney Yarımküre ) pazarı SP’deyim ve turistik makalelere güvenip dolaşmaya, bizim de çok alışık olduğumuz bir meydan ismi olan, “Praça da Rebuplica”dan, Cumhuriyet Meydan’ından başlıyorum. Havalimanından otele giderken taksici kazığı yiyince biraz geç de olsa anlıyorum Uber’in Brezilya’da ne kadar etkin ve ucuz olduğunu, Ve tertemiz Uber aracımdan iner inmez alıyorum evsizlerin sidik kokusunu, afedersiniz ! Meydan’da çoğunluğu ahşap, el sanatları tezgahları var ama civarda tezgah ve gezen insanların sayısından çok daha fazla evsiz var ve herkes kanıksamış hem kokuyu, hem de görüntüyü.


Brezilya’nın en tehlikelisi olmasa bile çok da tekin bir yer sayılmaz SP, o yüzden turistik rotamdan hiç şaşmadan trafiğe kapalı bir caddeden, Teatro Municipal binasına yürüyorum ve ilk sürpriz karşımda… Duvarlardaki iğrenç yazılar, her yerde evsizler, dilenciler, inanılmaz bir sefalet arasında; muhteşem bir tiyatro binası, önünde Pazar temsili için opera bileti sırasında saçı başı yapılı tonton teyzeler ve amcalar… Oradan Sao Bento kilisesine doğru ilerlerken, bir sokak kapatılmış Pazar günü sabah sabah bir rock konseri, çevresinde Punk gençler …


Biraz daha ileride sokakta bir defile provası… Bir kaç adım yanında milyonlarca doların döndüğü Bovespa Borsa binasının civarında bir evsizler kampı, hemen ileri de muhteşem grafitilere yaslanmış müşteri bekleyen fahişeler… Bu kadar sürpriz yeter, gidip Mercado Municipal’a (bir nevi Mısır Çarşısı)  gidip biraz kahve alayım, öğle yemeği molası vereyim derken, 25 de Março caddesinde,  bangır bangır müzikler çalınan bir sokak pazarı karşımda… ama ne sokak pazarı, noodle ( erişte ) pişirip satan çinli seyyar satıcı mı ararsın, taze sıkılmış Hindistan cevizi suyu mu, korsan CD satan DJ mi ? Tam bir cümbüş içinde nihayet varıyorum Mercado’ya.


Burasının da şaşırtıcı derecede temizliği  ve düzeni sürpriz oldu bana, ülkenin genel hijyenine ve benim daha önceki “Mercado” tecrübelerime bakarak … 2 katlı muhteşem bir bina, alt katta ayak üstü büfe( Bu arada Türkiye hariç hiçbir yerde bu kadar büfe göremezsin )  tarzı yerlerden envai çeşit yemek, içmek, üst katta efendi gibi restoranlarda oturarak taptaze öğle yemeği için kaçırılmaz bir fırsat. Ben bir ayaküstücü olarak hakkımı karidesli çi börek ( doğrusu Çiğ değil Çi börekmiş bu arada ) ve tropikal meyve salatası yiyerek kullandım ama size üst kattaki restoranları tavsiye ederim…


Her türlü yiyecek içecek satan koca pazarda bir Brezilya kahve çekirdeği satan yer bulamadan ve bu kadar “kültürel” sürprize yeter diyerek kentin modern yüzü Pauletta bulvarına gidiyorum ki ne göreyim, burada meşhur Modern Sanatlar Müzesinin ( MASP ) altında bir bit pazarı kurulmasın mı ? Daha da şaşırtıcısı 8 şeritli koca bulvar Pazar günü komple araç trafiğine kapanmış, yayalara ve sokak sanatçılarına açılmasın mı ? En seviğim 2 şey : bit pazarı ve trafiğe kapalı bulvar… Ayaklarım patlayana kadar yürüyorum…  Japon Davul gösterisinden, okul bandosuna kadar tüm sokak sanatçılarını da sakin sakin dinleyip SP gündüz turumu tamamlıyorum, aklımda aynı soru acaba Bağdat Caddesi, Nispetiye Caddesi  ya da Bebek Sahilyolu Pazar günleri trafiğe kapatılamaz mı ?        


Bu arada hemen MASP’nin karşısındaki Trianon Parkı da çok şaşırtıcı. Eskiden belki de bütün ülkeyi kaplayan tropikal ormanın şehrin içinde kalan küçük bir kısmı aynen balta girmemiş şekilde koruma altına alınmış. Ayrıca şehrin kuruluşunun 400’üncü yılı vesilesiyle 1954 yılında açılan park Ibirapuera ve bizim otel yakın diye sabah yürüyüşüne gittiğim sıradan bir park Povo da herhalde dünyanın en güzel şehir parklarından… Tropikal kuş cıvıltıları, envai çeşit ağaç ve çiçeklerin arasında bir de ağaçların kavuklarından doğal olarak çıkmış orkideler arasında yürüyüş yağmak gerçekten çok keyifli idi. Bizim evde ne itina ile bakamadığımız orkideler, parktaki ağacın gövdesine tüneyip nasıl açıyor anlamak mümkün değil …


Akşam için de Vila Madalena bölgesi, ismi kadar havalı, yeni trend olan bölgede çok güzel restoranlar, kafeler ve canlı müzik mekanları mevcut. "Ben kapı gıcırtısına oynarım,  9/8 lik aksak ritmin kralını attırırım" diyorsan bile, bu mekanlarda sakın gaza gelme, madara olursun!  ben 13 sene folklör oynadım ama yine de  4/4 lük temel samba figürünü bir türlü beceremedim. Ama yine de küçücük bir kulüpte, müzisyenlerin etrafına toplanmış kalabalığa karışıp epey bir samba yapıyormuş gibi yaptım …

Kural : Farketmez herhangi bir dans öğrenmeye çalış, öğrenemiyorsan da bilmiyorsan da utanma dans et içinden gelince, geldiğince ….