Seul etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Seul etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

9 Nisan 2013 Salı

Nehrin Yukarısı, Gangbok, Seul



İstanbul metrosundaki ekranlarda uzun zamandır dönen “Dynamic Seoul” adlı tanıtım filminde (sanırım trenleri Hyundai’den almamızla bu reklam kampanyası arasında bir ilişki var)  gördüğümde de çok etkilenmiştim, şehrin göbeğinden, gökdelenlerin arasından geçen tertemiz bir dere, Gang’ın bir kolu… Etrafı gece gündüz cıvıl cıvıl… İçine karşıdan karşıya geçmek için doğal taşlar döşenmiş… 



Çok klişedir ama gerçekten de geçmişle, geleceği; gelenekle teknolojiyi çok uyumlu bir şekilde yaşıyor, yaşatıyor bu çekik gözlüler …


Tabi tarihten geliyor bu kültür, genlerden geliyor… Bütün eski medeniyetlerin hükümdarlıkların sarayları vardır ve herhalde dünyanın en sade, en mütevazi sarayları Kore’dekilerdir. Hem ana saray olan Gyeongbokgung hem de aslında ana saraydan daha büyük olan Changdeokgung sarayı bu kadar sade ve komple ahşaptan olunca aklıma, bizim maçlardan önce buluştuğumuz Tahtasaray adlı restoranı getiriyor ki farkındayım çok kötü bir espri…


Gelenek ve teknolojiyi uyumla yaşama kültürü ta o zamandan kalma… Sarayları inşa ederken hem feng shui geleneklerine göre güneş ışığına, suyun akış yönüne falan dikkat ettikleri gibi ta o zaman ısınma sorununu yerden ısıtma ile çözmüşler ki Seul’de  kışlar bayağı bir soğuk ve yağışlı geçiyor, muhtemelen yazlar da sıcak ve kurak geçiyordur ….


Ve sarayların içine, dışına göstermedikleri özeni çevresine, bahçelerine, doğasına gösteriyorlar, sarayların arka taraflarına düşen bahçeleri muhteşem… her yerde mutlaka bir su, göl, gölet, havuz, çeşme.. Biz de tam bahara denk geldik ki daha bir güzeldi …


Genelde herkes bilir uzak doğuluların biraz farklı ama ne kadar güler yüzlü, pozitif, konuşkan dost canlısı olduğu… Olimpiyatlardan önce Pekin’de turistlere yanaşıp biraz İngilizce konuşup pratik yapabilirmiyiz diyen Çinli’leri duyup şaşırmıştım Seul’de benim de başıma geldi. Sarayı gezerken yanıma gelen gençler konuşmaya başladı benimle ve tabi hemen fotograf çekimi pozisyonu aldık. Bir de ben yolda bir düğün alayına rastladım ve zengin ya da fakir herkesin mutlaka giydiği geleneksel damatlık ve gelinliklere bayıldım…




Bu arada bizim seyahatimizin çok kısa bir kısmı Seul’de geçti. Tesadüf ya toru topu 3 tane müşterimiz var, 3ü de başka bir köşesinde Kore’nin biz de araçla yaklaşık 2.000 km yol yaparak neredeyse Kore Yarımadasının güneyini tamamen dolaşıyoruz. 


Bir ara deniz kenarından geçerken, Bayimiz, Justin karşı yaka Japonya diyor ve beni bir kez daha “Dünya ne kadar da küçük aslında, insanlar ne kadar da aynı aslında” duygularıma gark ediyor… Acayip yollardan, pirinç tarlalarından, dağ yollarından falan geçiyoruz, Justin buralara gelen ilk yabancı muhtemelen sizsiniz diyor bize, o kadar ücra yerlerdeyiz…



Gece konaklayacağımız otellerden biri termal otel, dev bir termal salonu var; bir kat kadınlar, bir kat erkekler… bir sürü değişik ısı da ve Korece bilmediğimiz için anlamadığımız değişik içerikte havuz var ama mayo, şort, havlu yok..bütün erkekler “sivil”, kadınları bilemiyoruz tabi… Biz Türk usulü donla idare ediyoruz durumu ama tabi herkes ters ters bize bakıyor yabancı olduğumuz her “hali”mizden belli ….


Kural : İlim irfan teknoloji bil kullan ama örflerine, adetlerine, gelenekleri de sahip çık ve gösterişten uzak dur, unutma sade, şıktır… 





20 Mart 2013 Çarşamba

Hoppa Gangnam Style, Nehrin Güneyi, Seul



Bir çok büyük şehir gibi Seul de sulak bir yerde, Han nehrinin kıyısında. Nehrin kuzeyi; Gangbook, şehrin eski merkezi, güneyi meşhur Gangnam ise modern merkezi ... Tahmin edildiği gibi Gang, nehir demek, nam güney, book da kuzey ...


Çevre adalarıyla birlikte, Seul İl sınırları içinde yaklaşık 25 milyon kişi yaşıyor, bu da tüm ülkenin yarısı demek, inanılmaz bir rakam. Özellikle Gangnam acayip kalabalık ve çok genç bir nufüs, sanki bütün Seul 18 yaşında! Herhalde, İstiklal Caddesinden sonra Dünyanın en yoğun genç pöpülasyonu Gangnam'da olsa gerek...


Tabi hazirun genç olunca pazar da kendiliğinden oluşuyor : elektronik ve yeme içme... Adım başı bir kahve dükkanı, envai marka, adım başı bir tavuk-bira restoranı ve adım başı bir karaoke bar ( Çin'de de böyle nedense uzak doğulular karaoke ye bayılıyorlar ) 
Tabi bol bol da sokak yemekleri... Görüntüler muhteşem ama kokusu felaket, içerik de biraz şaibeli olduğu için biz kestaneye talim, kokoreç.-midye-dolmaya duacıyız ... ( Muhtemelen bir İngiliz de İstanbul'a geldiğinde bize aynı muameleyi yapıyordur, hakikaten görüntü ve içerik olarak bizim sokak yemek kültürümüz de uzak doğudan az değil yani... )


Kore'nin ekonomik hikayesi de efsanedir, Almanya ve Japonya'dan bile sonra, 60'lı yıllarda, yüz yıllar boyunca işgal altında yakılıp yıkıldıktan sonra ( özellikle de Japonlar tarafından ) bir de Kuzey'deki kardeşleri ile birbirlerine düştükleri halde ki hala ortam gergin, 40 yıl gibi kısa bir sürede nasıl planlamış, nasıl organize olmuş, nasıl çalışmış çabalamışlarsa bugün Dünya devi olmuşlar ...   
Ayrıca Kore Savaşına Amerika ve İngiltere'den sonra en çok askeri Türkiye gönderdiği için de hala Türklere minnettarlar.


Yıllarca Kore'liler çok milliyetçidir, hiç ithalat yapmazlar, hep yerli malları kullanırlar diye bilirdik hakikaten de öyleymiş çok yakın bir zaman kadar ama artık Kişi başına düşen yıllık gelir 20 bin doları aşınca lüks ve ithal tüketim başlamış.... Ben ilk kez bir havaalanında Louis Vuitton mağazası gördüm ve ilk kez bir havaalanındaki mağazaların akşam mesai saati bitti diye kapandığını ...


Japonya kadar olmasa da burada da bir beyaz eldiven ve ağız maskesi tribi var, genel olarak temiz de adamlar. Bazı ofislerde ve bazı otellerde odaya girerken ayakkabı çıkarılıyor. Bu, bir Türk olarak bana bile acayip geldi ama aslında otel odası da iş yeri de ev gibi birer yaşam alanı... Şehir, sokaklar çok da temiz sayılmaz ama metro, taksiler, yollar, parklar, binalar, havaalanı her yerde teknolojinin, medeniyetin izlerini görebilirsin. Ve kesinlikle bu kültürün, bu tarzın, bu farklı bakış açılarının alfabeyele, dille bir ilgisi var ama bunu dil bilimcilere bırakalım ...


Elektronik düşkünlüğü ve özellikle de cep telefonu çılgınlığının başkenti burası herhalde. Otobüs tarifesi, metro haritası, ingilizce sözlük herşey cep telefonunda... Bir araştırma, aralarında Kore'nin de bulunduğu gelişmiş ülkelerdeki cep telefonu kullanıcıların cihazı ortalama 6 dakikada bir kontrol ettiğini ortaya çıkarmış. 6 dakikada bir! tabi eskiden sadece telefon çalınca bir de mesaj gelince bakardık şimdi e-posta, tweet, beğen, yorum, instagram, foursquare, whatsapp, message me, bilmem me, bir sürü uyaran oldu, aklımız sürekli telefonda. Karar verdim telefonumdan facebook ve tweeter i sildim, e-postalara sadece seyahatlerdeyken bakıyorum, diğer tüm uyarıcıları da kapattım. Arkadaşlarla bir aktivite yaparken de, gelen arama dışında telefonlara bakmayı yasaklamayı düşünüyorum. Telefonla uğraşmaktan adam akıllı oturup konuşamaz, dinleyemez olduk !


Kural : Hiç bir şeye bağımlı olma ama hiç bir şeye. Her an, her şeyi bırakabilme gücüne ve özgürlüğüne sahip ol.