Yunanistan etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Yunanistan etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

22 Şubat 2016 Pazartesi

Yaşayan Efsane Parios, Can Çekişen Efsane Atina

Yaşayan Efsane Yannis Parios...

Bilenler bilir, ben bilmiyordum Yannis Parios; Asli Erzurum, Fahri Atina'lı arkadaşım Ünal tanıştırdı, Yunan müziğinin yaşayan efsanesi, bu yıl tam 70 yaşında; okurken harçlık çıkarmak için çalıştığı otelin karşısındaki Buzikia'da (Müzikhol) tesadüfen çıkmış sahneye ve yaklaşık 50 yıldır sahnelerde…

Yunan müzik tarihinin en yüksek plak satış rekoru 1976’dan beri kırılamamış… Avustralya’dan, Kanada’ya, Dünya'nın her yerinde binlerce konser vermiş, bir çok sanatçıya onlarca beste vermiş…
 Türkiye hariç… Bir rivayete göre 70’li 80’li yılların hengamesinde çok sayıda bestesi Türk sanatçılar tarafından araklandığı için Türkiye’ye kızgın… Belki biraz da Yunan milliyetçiliği vardır, günahı boynuna…

Türkiye’deki ilk ve tek konseri 2013 yılında Rum Yardım Vakıfları yararına, direkt Patrik Bartholomeos’un ricası ile gerçekleşmiş. Tesadüf mü yoksa Ünal’ın kumpasımı bilmiyorum, bize de kısacık Atina gezimizde bir Yannis Parios Gecesi denk geldi, meşhur Atina Gazi Mahallesi (!), Iera Odos caddesiyle aynı isimdeki Buzikiasında …


3 bin 500 kişilik salon, tıklım tıklım dolu, iki kişi bir şişe içki almak zorunda en az, bir şişe 75 Euro… ( Türk kafası : hemen  3500/2 x 75 = bir gecelik hasılat.. temiz iş valla İstanbul’a açsak iş yapar mı acaba ? )  Program 12’de başlıyor, önce üvertür sanatçılar biraz gaz verip sonra sahneyi saat 01:30 gibi baba’ya bırakıyorlar… Baba 20 dakikalık bir ara ile saat 05:30'a kadar devam ediyor programa, şarkıların çoğu tanıdık, ( arak meselesi yalan değil galiba…) Biz bütün gün Atina sokaklarını arşınladığımız için saat 3’e kadar dayanabiliyoruz ancak, Ünal, Parios’la 2 göbek, bir fotoğraf yapıp ( kesinlikle bir koruma güvenlik, protokol, kompleks yok !) saat 5 gibi kalkmışlar ve o saatte salon hala doluymuş… Bu salondan, aynı caddede 4-5 tane daha var ve onlar da epey hareketliydi sabahın 3'ünde… Tabi bu kadar eğlenceye, harcamaya can mı dayanır, memleketmi dayanır ?  Cevap : 

Can Çekişen Efsane Atina ...

Benim Atina’ya ilk ve tek gelişim 1997 yılıydı, Avrupa birliğinin ve Yunanistan’ın altın yıllarıydı, Birlikten para akıyor, Yunanistan’ın her yerine, otoyol, tünel, köprü, hava limanı, büyük şehirlere metro yapılıyordu.. Soğuk Kuzey Avrupa’nın zengin turistleri, düşük Drahmi kuruyla, sıcak Yunanistan’da krallar gibi tatil yapıyor hatta, akın akın Yunanistan’a yerleşiyordu;  Atina, 2004 Olimpiyatlarını almıştı, harıl harıl çalışıyor, ama  harıl harıl da harcıyorlardı… Barlar, kafeler, restoranlar (taverna) 24 saat tıklım tıklım, gündüz yaşlılar, gece gençler saatlerce oturup, frape, uzo, reçina ( bir çeşit beyaz şarap ) içip komboloi ( tespih ) sallayıp duruyordu… Bizim bayimizin olduğu sık sık gidip geldiğimiz küçücük Drama’da bile vur patlasın çal oynasın, sabaha kadar içelim güzelleşelim devam ediyordu… ( Bu arada Kardak Krizi devam ediyordu, Türk düşmanlığı zirvedeydi. İpsala'dan Atina'ya arabayla korku içinde gelmiştik, bir çok yerde Türkiye ve Kuzey Kıbrıs aleyhine posterler vardı, ne saçma sapan mevzulardı ... )     


2009 küresel krizinde balonlar patlayınca Yunan rüyası bitti tabi, bi baktılar elde yok avuçta yok… Yıl 2016 oldu, 7 yıldır çözemediler düğümü, neredeyse her hafta bir eylem, bir protesto. Biz ordayken de çiftçiler eylemdeydi. Traktörlerle yolları kapatmış, Sintagma meydanına çadır kurmuş hükümetin ekonomi politasını protesto ediyorlardı… Kafalar aynı tabi, meydana eylemcilerden önce köfteciler ve bayrakçılar gelmişti… Her eylemden bir zarar görmüş şehir, ilk günlerdeki yakma yıkma kalmamış ama her yerde iğrenç grafitiler, yırtık pırtık posterler, sloganlar, güzelim şehir pislik içinde… Para yok tabi, belediye bunlarla baş edemiyor. Turistler kaçmış, neredeyse her 3 dükkan’dan biri kapalı.. Önceleri kalabalıktan yürünemeyen eğlence merkezi Psiri’nin de tadı kaçmış, eski popüler mekanlar kepenkleri indirmiş, sokaklar boş…


Evrensel kural işlemiş, keskin sirke küpüne zarar vermiş yani… Eylemler, yakmalar, yıkmalar olmasa herkes enerjisini çözüme verse, altın yumurtlayan tavuk, turizme sarılsa, Türk düşmanlığını bıraksa belki de bu kadar ağır olmayacaktı bilanço…

Acropolis'teki Restorasyona ayıracak para da yok ! 

Bu arada, can çekişir ama ölmez efsaneler kolay kolay, Atina ( Athena ) Yunan mitolojisinde zeka, sanat, strateji, ilham ve barış tanrıçasıdır ve bu badireyi de atlatır bir gün mutlaka… Doğudan bakınca batı medeniyetinin başlangıcıdır, batıdan bakınca dopu medeniyetinin… 3 asırdan fazla Osmanlı Egemenliğinde kalmıştır, ve çok etkisi vardır hala; mesela Manastır-Monastraki Meydan’ındaki Bayraktaroğlu-Bayraktaris Esnaf Lokantasında, çok tanıdık yemekler yiyip, Yeşilköy’lü Nico ile sohbet edebilirsiniz… Eski’ye meraklıysanız, Pazar günleri, Monastraki meydanın hemen altında açılan bit pazarında daha iyi anlarsınız Yunanistan’ın, Atina’nın çalkantılı hayat hikayesini…
   

Yine de her şeye rağmen, Acropolis’in heybeti, Platon’un, Socrates’in havası, Portakal ağaçlarının büyüsü, anason kokusu, buzuki sesi ve sıcak ülke insanın samimiyeti, rahatlığı Atina’yı sevdirir size, çok tanıdık gelir çünkü ... 


Kural : Unutma Keskin Sirke önce küpüne zarar verir, Öfkeyle kalkarsan mutlaka bir gün zararla oturursun... Başkalarına zarar vererek, kendin fayda sağlayamazsın, Sakin ol, yapıcı ol...
   

9 Ağustos 2010 Pazartesi

Arabayla 4 saatte Yunan Adası, Thasos


Gökçeada, Bozcada'dan, hatta ve hatta Ankara'dan bile daha yakın...
İstanbul - İpsala gümrük : 210 km...
gümrük işlemleri, duty free alışveriş, ( denize karşı, uzo ya da yunan kahvesi eşliğinde tüttürmek için 1-2 paket ıslak puro şart !) : 20 - 30 dakika,
İpsala - Keramoti : 150 km ,
Keramoti - Thasos arabalı vapuru : 25 dakika...



Kabaca, sabah saat 7-8 gibi yola çıksan, en geç 1 gibi, deniz kızı Sirene'nin adası Thasos'tasın ...
derhal, bir yanın yemyeşil olur, zeytin ağaçlarını görürsün her yerde, kekik kokuları içinde; diğer yanın masmavi olur, bir bakarsın Ege, senin içinde ...


Hem deniz otobüsüne terfi ettiğimizden beri, hasret kaldığımız arabalı vapur sefası da yaparsın, serin serin, martılarla oynaya, oynaşa ...



Hava alanı olmadığı için adada, uzaklardan gelen turist pek yok, çoğunluk yerli ya da komşu...
Dolasıyla, kalabalık, harala gürele, sarhoş İngiliz, şezlong kapmaca, uyduruk turist tezgahları, kazıklanma falan da yok... Hala "bakire" yani ...


Ağustos ayında bile rezervasyonsuz, çat kapı, gayet uygun fiyata, çok güzel bir otel bulduk...

"Ultra Exclusive Her şey Dahil" de yok Allahtan, hatta "hiç bir şey dahil değil" var!
5 yıldızlı otelde bile şezlong paralı ama yine de tatil köyü işkencesinden, hem çok daha uygun, hem de çok daha konforlu... Her akşam başka bir "tavern" de envai çeşit yemekler, mezeler, balıklar...


Antik Yunan'ın altın, gümüş ve mermer madenleri burada, hatta mermer madenleri hala çalışıyor ve dünyanın en kıymetli, en beyaz mermeri üretiliyor... O meşhur antik heykellerin yapıldığı beyaz mermerler... Thassos White yani Türkçesi Taşöz Beyazı ...

Çok şeker de bir müzesi var, öğlen sıcağından kaçmak için harika bir fikirdi, hemen şehir merkezinde ...

Keyifli çarşısı, muhteşem yemekleri, muhabbetli halkı, tertemiz bir havası, harika bir denizi ve kumu olduğunu söylememe gerek yok zaten ...

Kural : Tatil, değişikliktir özgürlüktür. bir yere bağlanma! hep aynı yere gitme, yazlık ya da devre mülk sakın alma !

5 Nisan 2010 Pazartesi

Melekler ve Şeytanlar, Santorini - Mikonos

Santorini ne kadar masumsa, Mikonos ( biz nedense Mikanos diyoruz ) o kadar arsız ...

Santorini, nam-ı diğer Thira, uçsuz bucaksız, muhteşem Ege'nin ortasında volkanik bir dağ yamacına kurulmuş, güneşin, rüzgarın, oksijenin bile bir başka olduğu bir cennet;

Mikonos ise teknik olarak hiç bir özelliği olmayan ama güzel pazarlanmış ve organize olmuş, günah ve günahkar dolu olduğu için, bir nevi cehennem...
( Hoş günahkardan çok, günahı ve günahkarı yerinde görmeye gelmiş bizim gibi "seyirciler" var... meşhur bir yer ya ... )

Santorini'de güneşin batışını Oia'dan seyretmek çok önemli, tam güneşin batma saatlerine yakın herkes güzel biryere konuşlanıp, ya da manzaralı bir restorandan "güneşbatımı fiks menüsü" alıp "ölmeden önce görülecek bilmemkaç şey" şartını yerine getiriyor...

Tamam bunda bir mahsur yok da, güneş battıktan sonra millet kimi alkışlıyor onu anlayamadık...

Mikonos'ta ise güneşin batışını değil de, diğer başka doğal güzellikleri görmek üzere Paradise ya da Süper Paradise beach'e gidiliyor tabii...
Tam bir hayal kırıklığı... Benim gibi yıllarca bu anı bekleyen arkadaşları uyarayım, sadece geyler ve yaşlı amcalar çıplak ! Bizim tam karşımıza, muhtemelen Kurtuluş savaşını, Venizelos'u falan görmüş, bir amca denk geldi ki, vay anam... O günden beri uzun yaşamak istediğimden pek emin değilim...


Tabi her iki adanın da, sokakları, evleri, havası, renkleri yemekleri, ( özellikle ızgara ahtapotu ) müthiş....


Santorini volkanik olduğu için plajlar kum değil ama deniz muhteşem, Mikonos'ta hem deniz, hem kum muhteşem ....


Sonuç olarak, hazır yaz da geliyor, günah işlemeyeceksen Mikonos'ta bi numara yok, güzelleri de bakarak sevap kazanacağın türden değil zaten, ama Santorini ömre bedel ...


Kural 17 : Deniz en büyük nimetlerden biridir, her imkanından faydalanmaya çalış, küçük de olsa bir teknen olsun, ya da teknesi olan bir arkadaşınn olsun, hiç olmadı sık sık vapura bin, denize gir, dal, çık, sahilde yürü...sakın denizden uzak kalma ve denizden baban çıksa ye!

1 Ekim 2009 Perşembe

Dünyanın En Güzel Denizi ... Chalkidiki



Tekneyle dünya turu yapan abilerimizin çoğunun da onayladığı gibi; 3 okyanus 10 küsür deniz gördükten sonra, ben de eminim, dünyanın en güzel denizidir, Ege ...

Ege'nin kıyıları da, kendisi kadar güzeldir çünkü... çamlıktır, zeytinliktir, kekik kokar, tarih kokar, medeniyet kokar, keyif kokar buram buram ...



Suyu soğuktur, ama üşütmez, hatta Ege'nin insanı gibi, hemen alıştırır kendine, kolay kolay bırakmaz, çıkmak istemezsin...

Dibe dalıp, çıplak gözle tam karşıya baktığında, mavinin başka hiçbir yerde göremeyeceğin bir tonunu görürsün... ki ben bayılırım buna, defalarca bakarım, dalıp dalıp ... çocukluğumuzun tertemiz Kumburgaz ve Büyükçekmece'sinden kum çıkardığımız günlerdeki gibi ...


Khalkidiki ( ya da Halkidikya ya da Chalkidiki ) Bayram ertesi, Selanik üzeri ... Selanik'in doğa harikası, biri Manastıra ait, halka kapalı, 3 burunlu tatil beldesi ... Kassandra, Nea Marmara, Metamorfosis, Nikita gibi enteresan isimleri olan sayısız plaj, kamp, koy, köy, kasaba ...


Denize girmeden, kuma basmadan, çocuk gelişimini tamamlayamaz gibi gelir bana ciddi ciddi... "bu yaz denize fazla giremedi paşamız" diye hakikaten üzüntü ve panikle attık kendimizi sahile yazın uzatma dakikalarında ...



Bugüne kadar gördüğü en enteresan oyuncakla bile en fazla 7,5 dakika oynayan, ama asla kendi kedine oynamayan, zamane çocuğu Efe'miz saatlerce eğledi kendini, taş atarak denize, saatlerce ...

Belli Efe de çok sevdi Ege'yi ...


Yanlızca Ege'nin değil, bütün denizlerin kıyılarında; barış, dostluk, muhabbet ve aşkla yaşanan bir dünyada büyümesi hasretiyle...

Atanın Vatanı, Vatanların Atası ... Selanik



Bayram kaçamağı, kapı komşusu Selanik nam-ı diğer Thessaloniki, Makedon Kralı II. Filip'in güzeller güzeli kızı ... Gerçek "Macedonia"'nın başkenti ... Bizim Atamızın vatanı, ve bir çok vatanın da atası ....



Dandik bir Türk filmi senaryosu gibi çocukken birbirinden ayrılmış, birbirini tanımadığı için düşman olan 2 kan kardeşinin buluşma hikayesidir, Türk Yunan dostluğu ...
Onlar da tespih çevirir, sigara içer günün her saati; onların da evleri cumbalıdır, mabetleri kubbeli ...




"turlu" ve "imam bayildi" yerler akşam yemeğinde, kahvaltıda "ispanaki büreki" ve "puğaça"
Ve çok azı sallar musakkanın aslında Yunan yemeği mi, yoksa Türk yemeği mi olduğunu ...
Yalnız rakıyı, susuz ve küçük şarap kadehlerinde içerler, ona göre...
(Atatürk de böyle içermiş, hatta Atatürk, Elazığ'a geldiğinde rakı içtiği kadehi bendedir şu an Dededen yadigar ... bkz bu resim : )



Sokaklarında kendini yabancı hissetmeyeceğin nadir ülkelerden biridir, Yunanistan. Her şey hatta herkes tanıdık gelir. Selanik'in yeri ayrıdır tabi bizim için. Atatürk'ün evi çok tadilat geçirmiş, çok değişmiştir. Son haline Selanik Belediyesi getirip, armağan etmiş Türkiye Cumhuriyetine. Türk Konsolosluğu'dur aynı zamanda, Pek bir şey kalmamış içinde, eşyaların çoğu Samsun'daki Atatürk Müzesine gönderilmiş ama yine de gitmeye, görmeye değer...


Bundan tam 12 yıl önce ilk kez, TR plakalı arabamızla geldiğimizde yaşadığımız "acaba camımızı penceremizi kırarlar mı" korkumuzun yersizliğini, tanıştığımız neredeyse herkesin Anadolu'dan bir hikayesi olması vurmuştu yüzümüze ... Ya Kayseri'den gelmişti, Amca çok özlemişti pastırmayı ya da dedesi Samsunluydu kızın ve çok güzel kemençe çalardı ...


Şimdi İzmir'den daha kolay ve daha keyifli gelir bana Selanik'e gitmek İstanbul'dan arabayla ...
2 saat gümrük, 2 saat Kavala, orada bir frappe molası, ( Ya da Makri'de Aya Yorgi'de yemek molası ) 2 saat sonra Ege'nin karşı yakası, komşu kapısı ...

En güzel şarkı, sözlerini bildiğin, eşlik edebildiğin şarkıdır ya hani; onun gibi bir şey herhalde ...