
40 el kapısının, 40 tokmağını çaldıktan sonra, hem anne hem baba tarafından memleketim; yemekleriyle, hikayeleriyle, türküleriyle, halaylarıyla büyüdüğüm Harput'a ilk kez gidiyor olmanın heyecanı var, evet ama itifaf edeyim, biraz da "ben özgürüm, ben gezginim, ben ne yerler gördüm" tiribi de yok değil ...

Türk halkının büyük çoğunluğu gibi bizimkiler de önce Harput'tan şehre, Elazığ'a, oradan da Büyük Şehre, İstanbul'a göçetmiş ve neredeyse hiç kimsemiz kalmamış memlekette ...
Adımız hariç, daha doğrusu soyadımız hariç ... Soyadımızı bilmeyen yok... İlk fotoğrafçı, bizimkiler olduğu için o dönem bütün Elazığ'ın, cebinde, duvarında, bir "Foto Şedele" imzası var ...
Bir de tabi, hiç tanıyamadığım, Dedem Muzaffer Şedele'nin Namı ... Muhabbeti, Şakaları, Rakı Sofraları ve Çapkınlığı ... ( 1950'li yıllarda, Elazığ'da, 30 kadının olduğu bi masanın baş köşesinde, ne anlatıyor olabilir ki, biz bir tanesine dinletemiyoruz kendimizi, yıl 2010 ... )
Tahta oymacılığı, şiir, resim, karikatür, Fransızca, İngilizce ... 1940'ların Harput'unda değil, 2000'lerin New York'unda yaşıyor sanki ... Sadece O değil tabi bütün O kuşak öyleymiş ...
Küçücük Harput'ta bir Amerikan, bir Fransız Koleji varmış ... Büyük de bir Ermeni nüfus ... malum olaylardan önce ... kimse kimsenin Ermeni'mi, Süryani mi, Sünni mi, Alevi'mi, Şafi'mi olduğunu bilmez, bilse de sallamaz, yüzyıllardır gül gibi geçinip gider, birlikte güler, birlikte ağlarmış ...
Ve doğunun inanılmaz misafir perverliği ... Kimsemiz yok diye üzülürken, kimden nasıl kaçarız diye düşünür olduk, her kolumuzdan tutan, bir kofik* bir orcik* yemeden "gidemezsiz, gakkoş" diye girdi kolumuza ... herkesten başka bir "eskiden buralarda " diye başlayan bir hikaye dinledik, güldük, ağladık ...
Her karışı gibi Anadolu'nun, Harput da kültür, tarih hazinesi ... Bizans kalesi, her mevsim -10 derece, buzluk bağları, Henüz İstanbul'a gidilmemiş, Ayasofya görülmemiş olduğu için kubbesiz, düz tavanlı Selçuklu camileri, Pisa kulesi gibi eğik minareli mescidi, asırlardır cürümeden yatan Arap Baba ve daha neler neler ...
*Elazığca - Türkçe Sözlük :
Kofik : Kuru dolma
Orcik : Cevizli sucuk
Porik : Saç Kahkülü
Dıngılafıstik : Takla
Kırtik : Küçük, parça
Hırnik : Sümük
Hır Hışik : Ivır Zıvır
Torba Turik : Birden fazla torba ya da çanta
Şorik : Salya, Tükürük
Kortik : Çukur
Gottik : Zehir
Fırfırik : Pervane
Kural : Dünya'yı gez, gör evet, ama memleketini de bil. Unutma ileriye sıçramak için önce bir yere basmalısın ...