18 Eylül 2023 Pazartesi

Vizeli Hurghada


Vizesiz Sharm El Sheikh” ilanını görmemle başladı her şey… Pandemi ile birlikte vizelerin hatta pasaportların bile süreleri dolunca, Artık bir çok ülke Türklere açık açık vize işkencesi uygulamaya başlayınca biz de vizesiz bir program yapalım dedik… Sharm’a daha önce gitmiş deniz altına bayılmıştık, bu sefer de Hurghada’ya gidelim dedik, hem daha makul uçak ve otel fiyatları … Gece yarısı uçağın kapısında, çoluk çocuk, yarı uyanık halimizle, bir an evvel koltuğumuza oturup uyumayı beklerken, görevli “Vize ?” diye sormaz mı ? 
Biz de tabi ki “ne Vizesi ?” şeklinde soruya soruyla cevap verdik ! 
 - Hani Sharm vizesizdi ? 
 - “Evet” dedi görevli “Sharm vizesiz ama Hurghada vizeli !” 
 - “İyi o zaman Sharm a gidelim” dedik 
- “O uçak biraz önce kalktı” “Başka ülke vizeniz, oturma izniniz falan var mı” dedi 
 - Evet dedik Amerika vizesi var kapı gibi 10 senelik ! - Tamam dedi gidebilirsiniz, iyi yolculuklar ! 


Derin bir nefes aldık ama bu nefes kısa sürdü çünkü Hurghada’daki pasaport polislerine ABD vizesi ile Mısır’a neden geldiğimizi anlatmak kolay olmadı. 3-4 saat bekletildikten sonra neyse bir şekilde bizi kabul ettiler ülkelerine. Önce “bir daha asla bizden daha geri kalmış bir ülkeye gelmeyeceğim” diye söylendim, sonra da düşündüm, geri kalmış olmasa, gelişmiş, modern, kanunla kuralla yönetilen bir ülke olsa bizi asla almaz aynen geri postalarlardı… 

Geri kalmışlık Esnekliktir; zira biz de hiç Türkiye’den Mısır’a iltica edecek tipler değildik … 


Havalimanı taksisinden okkalı bir kazık yememek için, Şoförü, Otelin belboyuna kırdırma taktiğim burada da işe yaradı. Taktik şöyle, çok tavsiye ederim : Eğer taksimetre açmıyorsa, Şoförle hiç muhatap olmuyorum, Otele varınca Belboy zaten yardıma geliyor, havalimanı taksi ne kadar tutar diyorum, belboyun söylediği rakamdan bir tık daha yüksek bir meblağı kendisine takdim ediyorum o içinden kendi bahşişini alıp, taksiye gerçek rakamı ödüyor. 

Prof. Dr. Selçuk Şirin’in dediği gibi taksi sorunu gibi basit bir sorunu bile çözemeyen toplumlar daha karmaşık hiçbir sorununu çözemez ! 
Örnek Türkiye, Örnek Mısır ! 


Sharm’da olduğu gibi burada da otelimiz nefis, tertemiz, yepyeni, Antalya tatil köyleri gibi ama her şey dahil değil. Zaten sanırım her şey dahil diye bir şey dünyanın hiçbir yerinde yok. En azından ben hiçbir yerde görmedim. 

Fiyatlar oldukça makul, yemekler gayet güzel ve zengin, damak tadımız çok benzer… Hava da Ağustos olmasına rağmen sıcak tabi ama kesinlikle bunaltıcı değil. 

 “Discovery Diving”, Keşif dalışı gibi fiyakalı bir ismi olan aslında tanışma dalışı diyebileceğimiz, eğitmenin senin ensenden tutarak daldırdığı, iki farklı tura katılıyoruz. 
( Blue Diving’i tavsiye ederim çok daha iyi ve hesaplıydı ) 2 farklı bölge öğleden önce ve öğleden sonra 2 dalış yaptırıyorlar deniz altında büyüleniyorsun. 


Zaman yavaşlıyor, mekan genişliyor, sen hafifliyorsun. Deniz altı korkun yerini, sağdan soldan gelen geçen farklı farklı rengarenk canlılara şaşkınlığına bırakıyor. 15 yaşında oğlum Efe de çok keyif alıyor, 

Ben kulak açma işini tam beceremiyorum bir türlü ama ilk görüşte aşık oluyoruz ve sertifika alıp dalgıç olmaya karar veriyoruz… 


Otellerin kendi plajlarında, düzgün şnorkel ve maskelerle dalarak bile müthiş, enstantaneler, harika canlılar görmek mümkün. Bölge olarak Makadi çok daha güzel bir bölge imiş, asıl burada kalmak lazım, ya da o bölgedeki tekne turlarına katılmak lazım… Şehirde gezecek görecek, yapacak bir şey yok, sadece deniz, kum, güneş ve dalış turizmi… Sharm mı Hurghada mı dersen, kesinlikle Sharh el Sheik… 

Kural : Yeraltında, yerüstünde ne kadar çok güzellikler, nimetler olduğunu düşün ve bunları görebildiğin için tekrar tekrar şükret…

Not : Ben bu yazıyı yazıp yayınlayana kadar yine yeniden değişen dış politikamız sayesinde Mısır'la aramız düzeldi, tüm vizeler karşılıklı kalktı ... 

4 Ocak 2023 Çarşamba

İstanbul - Bodrum 6 gün

İstanbul'dan Bodrum'a 5 gece 6 gün sürdü yolculuğumuz, denizden... Amatör denizciler buna "aşağı inmek" diyorlar ki gerçekten de hem kuzeyden güneye istikamet olarak aşağı, hem de denizlerimizdeki akıntı ve hakim rüzgarlarımız dolayısıyla, yokuş aşağı gidiyor gibi oluyorsun...

Güney sahilerimizdeki marinalar vicdansızca pahalı olduğu için, teknesini kışın da kullanmak isteyen  İstanbullu denizciler için bu kuzey güney iniş çıkışları son derece sıradan bir seyir. Ama ben çok gerginim çünkü hayatımda ilk kez bu kadar uzun bir seyir yapacağım hem de hiç bilmediğim sularda...  3 yelkenli tekne, 6 arkadaş, hiç profesyonel kaptan yok, hatta bu seyiri daha önce yapan sadece 1 kişi var aramızda.


Sabahın ilk ışıkları ile vira bismillah ilk durak Tekirdağ Şarköy, balıkçı barınağı... Yolda marmara denizinin koyu yeşilliğine ve pisliğine inat, yunuslar oynaştı bizimle, Ölmedik hala can çekişiyoruz ama buradayız merak etme dediler adeta.... Tam planladığımız gibi hava kararmadan oturmuştuk, limandaki balıkçıya ama benim gerginliğim hala üzerimde ...  



2. sabah yine erkenden hareketle, seyirin en keyifli kısmı Çanakkale Boğazı çıkışı var, malum Çanakkale "geçilmez", çıkılır ... Gerçekten de hem doğası, hem tarihi hem de maneviyatı ile büyülenmemek imkansız... Önce köprü, sonra "Dur Yolcu" arkasından Kilitbahir en sonda da Şehitler anıtını denizden görmek insanı alıp götürüyor, zira bir ara, eski folklorcüler olarak kendimizi teknenin içinde Zeybek oynarken bulduk, 30 yıllık arkadaşım Ali ile diz vurup, omuz kırarak ! 



Gayet makul bir saatte Bozcaada limanına bağlandık, kısa bir ada turu yaparken hayıflandık nasıl olur da daha önce hiç gelmeyiz bu kadar güzel, bu kadar bakir bir yere ... Havalar ısınmış ama henüz sezon açılmamış olduğu için de çok nezih bir kalabalık ile harika bir geceleme oldu, elbette nefis bir rakı balık ziyafetinin ardından, gerginlik merginlik de kalmadı !










3. gün yolumuz uzun, istikamet Bademli, Kalem Adası ... Çanakkale'den çıkıp Ege denizine girince renk hatta koku bile değişiyor, Marmaranın yeşili burada tam bir laciverte dönüşüyor ve Marmara'da alamadığın tertemiz deniz kokusunu, iyotu artık almaya başlıyorsun... Sanki sözleşmiş gibi burada da yunuslar bizi "Ege'ye hoşgeldiniz" dercesine karşıladılar ve bunlar daha oyuncu çıktı, uzun süre bizimle yarıştılar.... Assos, Babakale, Behramkale de öyle güzel, öyle bakir yerler ki denizden seyretmeye doyamıyor insan, gerçi bir çok inşaat, harfiyat gördük o taraflarda da hareket başlamış, umarım insani, medeni şeyler yapıyorlardır ... 


Bademli'de, Kalem Adası ile Garip Ada arasına demirledik,  doğal bir marina adeta burası, sessiz, sedasız, korunaklı, tertemiz, yemyeşil doğa, masmavi deniz... Artık "tekne transfer" modundan bayağı bayağı "mavi tur" moduna giriyoruz. Yolda mecburen girdiğimiz, karasularında tabi ki Yunan sahil güvenliği taciz etti bizi de. Kimisine çok daha kötü davranıyormuş bize yaklaşıp kısa bir sorgulama ile çaktırmadan teknenin içinde kaçak yolcu var mı diye bakıp gittiler. Biz denizcilik nezaketi gereği, gurcataya çektiğimiz Yunan bayrağını Türk karasularına girince indirmeyi unuttuk diye küçük bir şaka yapalım dedik Ali'ye ama ava giderken avlandık, Cüneyt şakamızı sabote edip bize kontra şaka yaparak gafil avladı bizi. Gerçekten sahil güvenlik komutanını aradı konuşuyor sandık, ödümüz koptu ! 

Yunan sahil güvenliğinin tıfıl botlarının yanından bizim fırkateynlerin, korvetlerin attığı sabah devriyesini görünce insan gurur duyuyor..Bazı kaptanlar gaza gelip, Telsizin 16. Acil Emergency kanalından mehter marşı yayını bile yapıyor. Kimisi ise duyduğu gururu anons ediyor, bir kez daha hatırlıyoruz, mavi vatanın da her bir mili kutsal ... 


Yine sabah erkenden vira demir, yolumuz kısa, istikametimiz Alaçatı Nergis Koyunda alarga. Çok duyardım adını ama hiç gitmek nasip olmamıştı. Çeşme Alaçatı hattında gezilecek, demirlenecek yegane koydur Nergis, gerçekten de çok güzelmiş. O kadar korunaklı ki,  koyun ağzına gelene kadar, görünmüyordu, haritadan takip ettiğimiz halde, doğru mu gidiyoruz emin olamadık. Girişte yer alan balık çiftlikleri ve çiftliklerin atıkları hem seyir güvenliği hem de çevre temizliği için çok sıkıntılı ama yapacak bir şey yok, balık çiftliği de lazım. Henüz sezon açılmamış olmasına rağmen oldukça da kalabalıktı Nergis ve suyu da buz gibiydi elbette ...  

5. gün istikamet Didim... Uzunca bir süre sıfır hava, çarşaf gibi göl gibi bir deniz üzerinde süzüldük, seyir konforu için iyi ama çok sıkıcı ve sıcaktan bunaltıcı idi. Belki de tarihe geçmişizdir 6 gün boyunca neredeyse hiç sert hava, hiç yüksek dalga görmedik, hep süt liman gittik...  Bu gece Marinadayız, güzel yemek, duş, traş, keyfimiz yerinde. Çok da şık, büyük, donanımlı bir marina. Tatil köyü gibi gelip uzun süre kalınabilir diye düşündüm....    

 


3 tekne son günümüz artık, biz Gökova Ören'e devam edeceğiz, bir tekne Marmaris'e , bir tekne ise Bodrum merkeze gidiyor, hepimizin yolu kısa sayılır... Bodrum'u denizden görmek insanın içini acıtıyor. Beton kümeleri, yeşil yoksunluğu, estetik fakirliği bu açıdan çok net görünüyor. Bodrum Beyaz Ev mimarisi hikaye, çoğunluk gri artık. Beton olmayan yerler ise sarı, kurak... Halikarnas balıkçısı iyi ki karadan gelmiş, denizden gelse kesinlikle aşık olmazdı Bodrum'a... Bense aşık oldum bu kuzey-güney geçişine, artık her sene yaparım diye hayalini kuruyorum .... 



Kural : En iyi tekne arkadaşının teknesi değilmiş, öğrendim. En iyi tekne eğer yeteri kadar vaktin ve bütçen varsa kendi teknen, yoksa kiralık teknedir !

9 Aralık 2022 Cuma

Kaliteli Yaşam, Saarland Almanya

 

14 yaşında oğlum ile ilk iş seyahatimizin, benim de 14 yaşındayken babamla gittiğim ilk iş seyahatim (1990) Almanya'ya olması güzel bir tesadüf oldu. Almanya bayilerimiz Max ve Axel'in daveti üzerine bir hafta sonu, şantiye ziyareti yapmak ve bir kaç konu görüşmek üzere Lüksemburg sınırında yer alan Saarland bölgesine gittik.

Bu bölge Almanya'nın her yeri gibi yemyeşil, tertemiz olmasının yanı sıra Avrupanın en büyük beyaz şarap bağlarının da yeraldığı bir bölgeymiş. Son yıllarda çok sık duyar ve kullanır olduğumuz ama bence milletçe çok yabancısı olduğumuz "yaşam kalitesi", "kaliteli zaman", "alım gücü" gibi tabirleri bizzat deneyimleyerek anlamıza bir kez daha yardımcı oldu Max ve Axel sağolsunlar.


Bizim için yaptıkları program son derece sade ama kaliteli, şöyle ki : 

1. Gün, şantiye ziyaretini takiben kırsalda, köylerin tarlaların arasında son derece şık bir otelde akşam yemeği. ( Bu arada taş ocağı şantiyesi nehrin kıyısında havada bir gram toz yok, yolda bir parmak çamur yok. Tüm kamyonlar şantiyeye girip çıkarken uzun uzun yıkanıyor... ) 


2. Gün, önce ücretli bir parkta yürüyüş, sonra arazide 12 kilometrelik, 2 saat 40 dakika süren bir  "hiking" ardından, akşam yerel bir şaraphane de tadım ve akşam yemeği. ( Parkta amatör bir halk orkestrasının konser dinletisi de bonus oldu ) .



3. Gün, özel rehber eşliğinde Tarihi Trier şehri turu, özel rehber eşliğinde Zylinderhaus klasik otomobil müzesi turu. ( Müzenin restoranındaki yemekler de en az müzedeki objeler kadar güzeldi ) 


Son derece varlıklı olmalarına rağmen, giyim, kuşam, otomobil vb. gösterişe hiç para harcamayıp. koca haftasonunu sadece bisiklete binerek ve yürüyüş yaparak geçiriyorlar ama en iyi yemeği yiyip, en iyi şarabı içip, bir şehri gezmek için özel bir rehber tutuyorlar. 

Tatile her sene dünyanın başka bir köşesine en ucuz havayolu ile gidiyorlar ama en iyi otellerinde kalıyorlar... Bizim bakış açımıza göre oldukça ters, önceliklerimiz tamamen farklı. 

Hem Cem Yılmaz'ın dediği gibi genetik fakiriz, nasıl para harcanır bilmiyoruz, hem de bu sosyal medya yüzünden "elalem nerede ne yapıyor, ben daha iyisini yapmalıyım" sidik yarışından, ne yaptığımızdan, ne yaşadığımızdan bir şey anlıyoruz. Gerçekten keyif aldığın, sevdiğin yerde misin, yoksa herkesin gittiği yerde, yaptığı şeyi mi yapıyorsun bir düşün !?!

Kural : Sidik yarışını bırak, yaşamaya bak ....        

9 Ağustos 2022 Salı

Kıymetini Bilelim, Gökçeada ...


Perslerden, Atinalılara; Makedonlardan, Romalılara; Venediklilerden, Cenevizlilere; Bizanslılardan, Yunanlılara 72 milletin paylaşamadığı güzelim Gökçeada (1970 yılına kadar kullanılan eski adı ile İmroz, Yunanca adı ile Imvroz) Ege'nin yaklaşık 3 bin adasından elimizde kalan 2 tanesinden biri... 

Yıllık yağış miktarı, yeraltı altı su kaynakları ve iklimi ile tarım ve hayvancılığa elverişli; kekik kokuları içinde, zeytin ağaçları arasında gezen oğlakları meşhur... Ama nedense ne yerleşmek ne de tatil için bir türlü hakettiği ilgiyi görmeyen, belki de bu yüzden çok güzel Gökçeada...   

Yılın 300 günü rüzgar alan, yelken, sörf ve kite sörf için Dünyanın en elverişli bölgelerinden biri ki Doğu Avrupalılar çoktan keşfetmiş; Bulgar, Romen hatta Çek, Avusturyalı sörfçüler kaynıyor sahillerde ...  Bir de tabi eski yerel halkı Rum vatandaşlarımız, Yunan plakalı araçları, şirin kafeleri, sempatik Türkçe aksanları ile ayrı bir hava katıyor Ada'ya... Damlarda hem uzodan yapılan karadut ve vişne likörlerini hem de rüzgardan kiremitler uçmasın diye dizilmiş taşları görmek mümkün... Aynı restoranda hem taze deniz mahsülleri, hem kuzu kokoreç hem de oğlak tandır yemek mümkün... Aynı cafe de hem Yunan Lokması, hem İtalyan Panna Cottası hem de Türk Kahvesi içmek mümkün, hem de nefis...

Eleni ve Meraklis'in mezelerine, Briza Cafe'nin kokteylerine ve Madam Paraskevi'nin likörüne ve tatlılarına bayıldık, biz iki aile, iki motosiklet-bir araba, bayram hengamesinden hemen önce gittik. Saat 13:00 feribotuna rahat rahat yetişip saat 15:30 gibi plaja yerleşmiştik bile... Halen Rum nüfusun yoğun olarak yaşadığı, Patrik Bartholomeos'un köyü Zeytinli'de, tarihi bir taş bina, Zeydali Otel'de kaldık. 

Köy meydanından gelen taş döşeli ana yolun bitiminde, tepede kurulu otelin verandasına oturup, sokaktan geçenleri seyretmekten, ve kendi kendime  oynadığım "şimdi şu köşeden kimin çıkıp gelmesini istersin" oyunundan büyük keyif aldım.... Uzun zamandır ilk kez, telefonuma bakmadan bu kadar süre boş boş oturup sağı solu seyrettiğimi farkedince keyfim daha da arttı... Hem İstanbul-Gökçeada rotası, hem de Gökçeada'nın yolları, motosiklet için harika ... Çocuklar da tahminizden çok daha fazla sevdiler ve onlar da bizim gibi tekrar gitmeyi sabırsızlıkla bekliyorlar ...  


Kural : Farklılık, zenginliktir; ayrıştırmaz aksine güçlendirir. Hayatının her kademesinde farklı görüşlere, farklı kültürlere, farklı tadlara açık ol...

28 Temmuz 2022 Perşembe

Tuz Şehrinden, Sanat Şehrine Salzburg


Zamanında yer altı ve yer üstü tuz (Salz) madenleri ile geçinen, sonraları ekmeğini çalgı yapımcılığı, bira imalatı, dokumacılık gibi katma değerli ve keyifli işlerden çıkaran 150.000 nüfuslu, Salzach nehri kıyısına kurulmuş şirin bir Alp Dağı Şehri Salzburg. Wolfgang Amadeus Mozart'ın memleketi olması tesadüf olmayan, sanat dolu, kültür dolu, huzur dolu Avrupa'nın en güzel şehirlerinden biri şüphesiz... 


Bir çok yolu araç trafiğine kapalı, temel ulaşım aracı bisiklet, diğer Avrupa şehirlerinin aksine, Üniversiteler ve Konservatuarlar sayesinde oldukça yoğun bir genç nüfusu var, insanda yeninden öğrenci olma arzusu ve oturup bir bankta, kitap okuyup, klasik müzik dinleme isteği uyandırıyor. Ben 25 tane müze saydım, sarayları, konser salonlarını, kütüphaneleri de cabası ... Ilık, pırıl pırıl bir bahar günü sokaklarında kaybolmak ruhumuzu da çok iyi geldi ... 

Hemen yanı başındaki meşhur Hallstadt'a araba yolculuğumuz da çok keyifliydi ki, motosiklet ya da treni tercih ederdim, çocuklar olmasaydı ... Hoş yol boyu Avusturya Alplerinde bir çok yerin hatta neredeyse her köyün çok güzel ve huzurlu olduğunu düşündük. Hayatımda ilk kez, plansız bir seyahat yaptım, otel rezervasyonunu aynı gün yoldayken yaptık ona rağmen hiç bir sürpriz yaşamadık. Rastgele girdiğimiz köy bile o kadar güzeldi ki, İstanbul'dan sonra böyle yerlerde yaşam nasıl olur acaba diye hayaller kurduk. 


                                       (Rastgele girdiğimiz köydeki otel odamızın penceresinden...)

Fakir ama gururlu Türk halkı için, bu kurlarla artık çok zor olsa da Avrupa seyahatleri, Avusturya sanırım en ekonomik olanlarından biri.... Sokaklarında vakit geçirmek, konserlere etkinliklere katılmaktan arda başka vakit kalırsa, eski tuz madenlerini, Red Bull'un müzesi gibi Hangar 7'yi, Hitlerin karargahlarından olan Obersalzberg ve Berchtesgaden'i de görmenizi öneririm.

Daha önce de dikkatimi çekmişti çok gıpta etmiştik, hafta sonu tüm dükkanlar, marketler, mağazalar kapalı römorkuna bisikletini, motosikletini, atını hatta yelkenli teknesini atan hemen herkes, her hafta başka bir yere gidiyor, geziyor, spor yapıyor, yiyor, içiyor ... Bir hafta bir gölde yelken yapıyor, yüklüyor götürüyor, bir hafta başka bir gölde yelken yapıyor. Tabi bu doğa Allah'ın hikmeti ama onlar da gözleri gibi bakıyor, inanılmaz bir çevre hassasiyeti ve bilinci var artık bırakın yerlere çöp atmayı, enerji sarfiyatı, araç kullanımı, plastik tüketimi farkındalığı çok yüksek.


Kural : Doğa cömerttir evet çok da narindir, nimetlerinden yararlan ama kıymetini de bil, incitme ... 

29 Aralık 2021 Çarşamba

Lunapark Şehir Dubai



Uzuuun bir pandemi arasından sonra ilk yurtdışı seyahatimiz oldu Dubai.. Daha önce iş için geldiğimde, ortalıkta dönen para, lüks, tüketim dikkatimi çekmişti. Bu kez çocuklarla tatil için geldiğimde ise şehirdeki eğlence, atraksiyon dikkatimi çekti. Tam olarak beceremesek de çocukların gözüyle baktığımızda her yanda ışıklar, rengarenk binalar, palmiye ağaçları, tropikal kuşlar, su sporları dolu deniz, uzun geniş harika bir plaj, devasa bir dönme dolap, her yerde küçük küçük dükkanlarda dondurma, şeker, abur cubur, Jeep safari, atv safari, su parkları, akvaryumlar, kapalı kayak pisti, muhteşem spor arabalar vesaire vesaire…  Ha tabi bir de, esmer tenleri, beyaz dişleri ile sürekli gülümseyen, selamlayan, laf uzatan Hindistanlı ve Pakistanlılar..


Hiç bitmeyen bir yaz tatili modu ve sıcak iklim etkisiyle sakin, huzurlu, ağır kanlı insanlar, inanılmaz düzenli bir trafik, son derece güvenli bir ortam… Normalde coğrafyanın kader olduğuna inanlardanım, ama burada haritaya bakınca insan inanamıyor. Basra körfezinin bu yakası Dubai, Abu Dhabi, Bahreyn, Katar huzur ve varlık içindeyken, hemen karşısı İran, Irak, Afganistan’ın durumu malum...


                           Yıllar sonra nasıl bakacağız acaba bu maskeli fotograflarımıza ( arkada akvaryumun içindeki abisi ) 

Toru Topu 50 yıllık mazisi olan, (50.yılı da bu sene kutlanacak olan) herhangi bir kültürü, medeniyeti, tarihi olmayan bir bedevi kabilesinin bu hale gelmesi bir başarı öyküsü aslında. Her ne kadar büyük abi Suudi Arabistan ve yıllarca çok iyi kullandıkları yabancı işgücünün bu hikayedeki rolü büyük olsa da … 
                                 


Jumeirah Beach, Dubai Marina, The Walk bölgesinde bir otelde kaldık lokasyonu ve ulaşım imkanlarından çok memnun kaldık. Yorgun, argın, uykusuz, sabahın köründe gelip odamızı alamayınca tam lobideki koltuğa yerleşiyorduk ki halimize acıyan gece müdürü, bize odamızın 3 üst seviyesi bir oda verdi ve bütün yorgunluğumuzu unuttuk … 


Biz buradayken 1 Dolar’ın 10 TL’yi aşması belimizi büktü, ( ki yazıyı yazarken 14,50, yayınlarken 12 TL olmuştu bile; kim bilir siz okurken ne kadar olacak ?!? ) bırakın eskisi gibi alışverişi; yediğimiz lokmayı bile saymaya başladık. 2000’li yılların “Outlet Fatihi” Türklerden, 90’lı yıllardaki gibi fakir ama gururlu Türklere döndük …     


Milano'dan sonra buradaki Expo'yu da görmek güzel bir tesadüf oldu, buradaki konsept Çevre idi. 

Aşırı sıcak ayları saymazsak, Dubai yabancılar için yaşamak ya da tatil yapmak üzere harika bir lokasyon. Kış ayları Dubai ziyareti için çok doğru bir zamanlama, kaldığımız otelin Müdürü Elif hanım o kadar güzel tarif etti ki : Buradaki tüm lüks, şatafat, tantana bir yana, şöyle keyifle bahçede serin serin oturmak bir yana, en büyük lüks bu … 


Kural : Güzel havaların tadını çıkar, açık alanda vakit geçirme fırsatını yakalarsan kaçırma...

10 Ocak 2021 Pazar

Mermer, Şarap ve Garda Gölü …


İtalya’nın en güzel şehirlerinden biri olan Verona’ya daha önce hep iş için gelmiş, çevresini gezme fırsatı, dünyanın en güzel göllerinden biri olan Garda’yı görme imkanı bulamamıştım. Bu kez de yine iş için, mermer fuarına katılmak için gidiyorduk ama, biraz da yaşım gereği, artık kendime, keyfime vakit ayırmayı öğrenmiştim. Son iki günü kendimize ayıracak bağ bozumu ve Garda turu yapacaktık …. 


Mermer, dünyanın en eski, en sağlam, en sağlıklı, en estetik yapı malzemesidir ve bu işin üstadı İtalyanlardır…. Ocaktan çıkarma aşamasından, işlenmesine; pazarlama tekniklerinden mimari uygulamalarına kadar her aşamasında bütün dünyada açık ara öndedirler… Gayet iyi durumda olan Türk mermer sanayisi her ne kadar bunu, daha çok pazarlama farkı olarak görse de, fuarda bir kez daha gördük ki hiç haksız bir ün değil bu … Doğal olarak çok güzel renkleri, desenleri, malzemeyi öyle güzel tasarımlarla birleştirmişler ki insan gerçekten hayran kalıyor … 


Ama benim asıl hayran kaldığım, Mezzane bölgesindeki asırlardır hiç bozulmadan, çoğu hala aynı aileler tarafından işletilmeye devam eden bağ evleri oldu. Biz Massimago adlı bir tanesinde kaldık, büyük dedelerinin yaptığı taştan bahçe duvarını bile bozmadan, son derece şık, sade ve keyifli bir otel - restoran - şarap evi yapmış kim bilir kaçıncı nesil … Bu bölgenin meşhur üzümü ( ve şarabı ) Valpolicella’yı gölgede 2-3 ay bekleterek kurutup yapılan şarapları Amarone dünyanın en ünlü şaraplarından biri. Bu bekletme depoları ise uzaktan fark bile edilemeyecek şekilde doğal malzemelerden yapılmış, bağların içinde kaybolmuş … 


Ben de bir sabah erkenden bağların arasında kaybolup kendi kendime “İtalya’da bağ bozumu adlı” romantik/sosyetik sahnemi yaşıyordum ki vahşi kapitalizm ile bir kez daha yüzleştim… Yüzyıllardır değişmeyen bir şey de bu maalesef, Evlerinden kilometrelerce uzakta bir yere gelmiş/getirilmiş Afrikalılar, üzümleri topluyor, İtalyanlar şarap yapıyor, bütün dünyaya satıyor … Güçlü, zayıfın sırtından geçiniyor … Çok sosyalist bir betimleme oldu bu farkındayım ama İtalya kırsalındaki bağlarda, Afrikalıların karın tokluğuna çalışması da başka şekilde açıklanamaz sanırım … 



Eylül sonunda neredeyse Temmuz havasında gittik Garda gölüne… İnanılmaz kalabalık çok da ticari olan merkeze arabayla girmeyip makul bir uzaklıktan, bu harika parkuru yürüyerek gittik çok da iyi ettik. Bisiklet ya da motosiklet için de çok keyifli rotalar mevcut. Bir de adanın etrafında kısa bir tekne tur yaptık ki bunu çok tavsiye ederim, Scaligero kalesinin sudan görüntüsü muhteşemdi … Bu kale, tüm İtalya’nın en iyi korunmuş, en güzel kalelerinden birisiymiş … Yeme, içme, atıştırma konusuna bir şey söylemeye gerek yok zaten, İtalya’nın geri kalanı gibi burada da kötü bir sürprizle karşılaşmak neredeyse imkansız… 


Bu yazıyı Korona virüs salgını, Büyük Roma İmparatorluğunun varisi, Koca İtalya’yı tarumar ettiği bir dönemde yazmak biraz ironik olmakla birlikte, tarihte nice felaketler yaşayan dünyamızın bunu da tez zamanda, az hasarla atlatacağını ümit ediyorum …


Kural : Her şeyin başı sağlık ... 

27 Haziran 2020 Cumartesi

Sürgün Yeri, Yekaterinburg


Rusya’nın en büyük ve en zengin şehirlerinden biri olmasına rağmen Yekaterinburg (ya da Ekaterinburg) daha çok soğuğu ve sürgün yeri olması ile meşhurmuş. Bunu biz de “Son Çar” dizisinin hazin sonunda öğrendik. Malum artık tarih; kitaplardan değil, dizilerden öğrenilir oldu ki bence hiç mahsuru yok…



Yekaterinburglu, Rusya bayimizin bizi uzun süreden beri davet etmesine dizi merakımızda eklenince eşimle birlikte Moskova aktarmalı kısa bir seyahat yaptık. Moskova Metrosu ile hızlı bir şehir turu, Bolşoy balesinde şampanyalı çilerki bir Pazar temsili, Kızıl Meydan ve Aziz Basil Katedrali ziyaretinden sonra kendimizi Moskova’dan daha da soğuk, Yekaterinburg’un sonbaharına attık… Bolşoy kadar olmasa bile burada da devasa bir bale salonunda, modern bir gösteri izledik ve sahnede Çinli baleti görünce önce şaşırdık, sonra alıştık bu yeni dünya düzenine …


Son Çar’ın hazin sonunu yaşadığı meşhur “Özel Amaçlı Ev” (Special Purpose House) yıkılmış tabi onun yerine “Church on Blood” Kilisesi ve müzesi yapılmış. Bunu “Kanlı Kilise” mi yoksa “Kan Üstündeki Kilise” mi diye tercüme etmek lazım bilemiyorum ama mekanın hüzün dolu enerjisi çok net hissediliyor. Rus tarihini tartışacak durumda değiliz tabi ama biliyoruz Türk tarihi dahil Dünya Tarihi böyle acı hikayelerle dolu…  Aslında kimin suçlu, kimin masum, kimin hain, kimin kahraman olduğu yıllar sonra ortaya çıkacak ama merhametsiz insanların telafisi imkansız olan şeyler yaptığı vakalar, bugün bile vuku buluyor ve daha da bulacak gibi görünüyor …
  

Madenciliğin çok geliştiği uçsuz bucaksız ormanlara sahip bu verimli bölgede, ziyaret ettiğimiz bir müşterimizin yer altındaki altın madeni, dünyadaki diğer benzerlerinden çok farklı olarak, ağaçların arasında kalmış, çevreye çok az zarar vermiş gibi görünüyordu, artık günahları boyunlarına… Galeri ya da şaft denen maden tünellerinin girişi ağaçlarına arasından girilen doğal bir mağara girişini andırıyordu.


Bu madenin sahibi olan UGMK şirketi şahane bir de müze kurmuş Yekaterinburg’a. Çoğunluğu askeri araçlar ve taşıtlar olan müzede, tercümanımızın söylediği kadarıyla Rus ordusunun envanterine girmiş tüm araçlardan bir tane mevcut. Ayrıca Rus otomotiv sektörünün de Amerikan ve Alman otomotiv sanayini kopyalamaktaki başarısı gerçekten görmeye değer. Ben tabi ki Motosiklet katına hayran oldum ve babamın 70 li yıllarda Elazığ’da kullandığı sepetli IZH Planeta motorunun tıpatıp aynısını görünce mest oldum … Konuya ilgi duyanların sadece bu müze için bile Yekaterinburg’a giderse pişman olmayacağını düşüyorum.

















Kural : Kimin hain, kimin kahraman olduğuna zaman karar verir sen acele etme ...