23 Mart 2018 Cuma

Durdurun Şu Zamanı, Bled Gölü



“Dünya’nın en romantik yerleri” listesinde olduğunu duymuş, kişisel “ölmeden önce görülecek yerler” listeme eklemiştim. Kış güneşli harika bir Pazar gününe kısmetmiş... haldır huldur 6 gün kayak yapmaya, bileğimi burkmamı da bahane ederek, 1 gün ara verip geldik Bled’e...


Julius Sezar’dan aldığı ismiyle Julyen Alplerinde ( Güney Alpler ) bulunan yüzlerce gölden biri, belki de en güzeli Bled. Bir Peri Masalı diyarı ya da bir film platosu gibi, Göle 130 metre yüksekten bakan bir tarihi bir kale, gölün ortasında doğal bir adacık, adacığın üstüne 17. Yüzyılda kurulmuş, Barok bir kilise... Meryen Ana’nın gökyüzüne kabulüne adanmış bu kilise yerel halk arasında da yeni evlenenlerin, düğünlerinden önce ziyaret edip, adak adadığı önemli bir durak olmuş.


Gölün kenarında 2 noktadan biri motorla, biri kürekle ulaşılan adaya gidip, kilisedeki kafede meşhur bir Bled keki yemeyi de ihmal etmeyin sakın... Kekte bir numara yok da, bir sürü Japon turiste rağmen manzara, atmosfer, sükûnet, huzur çok güzel. Gerçi gölün kenarındaki diğer mekanlar da çok başarıllı...


Gölün etrafındaki parkı İsveçli bir mimara yaptırmış olmalarından mıdır nedir bilmem, hayatımda gördüğüm en güzel yürüyüş parkurlarından biri ve tabi ki cıvıl cıvıl; güneşli bir Pazar sabahı... Son yıllarda artık iyice unuttuğumuz dakikalarca hiç bir şey düşünmeden, telefonumuzu kurcalamadan, güzel bir manzarasının keyfini doyasıya çıkarabildiğim nadir yerlerden biri oldu Bled. Çocuklar göldeki kuğuları, ördekleri beslerken bizde kısa bir süreliğine durdurduk zamanı...   


Kural : Bırak şu telefonu elinden! Ortalama 6 dakikada bir bakıyormuşuz telefonumuza... Yani ne kadar güzel, ne kadar önemli olursa olsun, hiç bir şeyle 6 dakikadan fazla kesintisiz ilgilenemiyoruz... Ne büyük kayıp !

21 Mart 2018 Çarşamba

Ailenizin Kayak Merkezi, Kransko Gora



Bansko’nun kalabalığından, Flumsberg’in kazığından; Uludağ ve Kartalkaya’nın hem kalabalık hem kazığından kaçma çabalarımız sonucu kendimizi uzun zamandır methini duyduğumuz Slovenya, Kransko Gora’ya attık.


İtalya ve Avusturya sınırında bulunan bu küçük köy, Alplerin Güney yamacında bulunan, Arnavut kaldırımları, meydanı, kilisesi, kafeleri ile tipik bir Orta Avrupa Köyü. İtalyanların, Almanların ve hatta 1476’da Osmanlı’nın bile bir girip, kuşatıp, çıktığı Kransko Gora, Lublijana havalimanına 1 saat, Doğa Harikası Bled Gölüne yarım saat, Avusturya’ya yarım saat, İtalya’ya 20 dakikalık mesafede inanılmaz merkezi bir yer.


Ona rağmen çok kalabalık olmuyor çünkü civarda her yer Alp, her yer kayak merkezi... Hatta yazın bisikletçiler, kışın kayakçılardan daha kalabalık oluyormuş.
Biz 2 çocukla, bir otel odasına sığamadığımız için bir apart otel ev tercih ettik ve çok keyif aldık, gerçekten de başkasının evi bile olsa,  3-4 geceden fazlası otelde çekilmiyor, Ev ortamı daha konforlu oluyor ...


Alplerin güneyinde kaldığı için çok fazla kar olmadığı gibi çok sert de olmuyor havası ancak pistleri biraz kısa ve öğleden sonra gölgede kalıyor. Zaten, yerlileri erkenden geliyor, saat 12 ye kadar yarım gün kayıp gidiyorlar öğleden sonra resmen boşalıyor ortalıkta kimsecikler kalmıyor... Türklerden başka turist, pek çarpmadı gözüme, pistler genel olarak kolay, çıkışlar hep aynı bölgede olduğu için çocuklar için çok uygun bir bölge ve gelenler de çoğunlukla küçük çocuklu aileler... Bizim ufaklık da burada kolayca, eğlene eğlene kıvırdı kayak işini 3 günde ... 


Ben henüz 2. Günün ilk çıkışında gaza gelip hızla bir tümsekten uçup, bileğimi burktuğum için deneyemedim ama, gece kayağını pek sevmedi bizimkiler, buzlanma oluyormuş. Ben de 2 gün kaymadığım halde, hava o kadar güzeldi, keyfim o kadar yerindeydi ki, hiç sıkılmadım. Eskiden olsa içim içimi yer o 2 günü kendime ve herkese zehir ederdim. Sanırım yaşlandım ya da hayattan zevk almayı öğrendim... 


Kural : Hip Hopçu yeni nesil bir şarkıcı söyledi : “Geçmişte yaşayanlar hüzünlü, Gelecekte yaşayanlar stresli, anda yaşayanlar keyifli olur.” Ne kadar doğru, Anı yaşa, o an her ne yapıyorsan onun keyfini çıkar ...

2 Şubat 2018 Cuma

Günübirlik Antep ... Ağam ...



Uzun zamandır konuşuyorduk, kısmet bu seneki THY kampanyasınaymış. Aldık sabah gidiş, akşam dönüş biletimizi ver elini, kebap yemeye Gaziantep...

Program belli :
Sabah   : Beyran Çorbası ya da Katmer
Kuşluk : Tahmis Kahvesi
Öğlen   : Küşlemeci Halil Usta
İkindi   : Koçak Havuç Dilimi
Akşam : Mide Spazmı 


Bizim tercihimiz, Beyran ağır gelir diye, Orkide Pastanesi’nde katmerden yana oldu ama biz porsiyonları “normal bir kişilik” diye düşününce, Beyran’dan beter olduk, lokmamızı bitireceğiz diye...


Araya hemen bir Zeugma Müzesi turu yaptık ve hayran kaldık, mimarisi, kurgusu, aydınlatması, uygulaması Dünya standartlarında harika bir müze, giriş 15 TL ( kabaca 5 Euro ) bomboş ... Benzerleri medeni ülkelerde en az 5 katı fiyat ve 10 katı kalabalık...   
Oradan bir Bakırcılar Çarşısı, Kapalı Çarşı turu yaptık ki insan bu kadar çeşit baharata, kuru yemişe, pekmeze, bala, reçele, salçaya inanamıyor, Bu ne zenginlik ... 
Bakırların fiyatına da inanamıyor insan.. Kabaca herşey Istanbul’un yarı fiyatına ...


Araya bir de Hamam Müzesi ve Antep Mutfağı Müzesi soktuk, malum yemekleri kadar “Antep’in Hamamları” da meşhur... Hamam müzesi hayatımda gördüğüm en ilginç müzelerden biriydi, Dünya’da eşi benzeri yok .. Giriş ücretsiz ... Yemek Müzesi 1 TL ...    


Oradan Tahmis Kahvecisi... Biz aradaki farkı anlayacak kadar uzman değiliz tabi ama bir grup Tahmisçidir; bir grup da Kurukahveci Mehmet Efendici. İlginç olanı, Kurukahveci'nin, Eminönü merkez dükkanının bulunduğu sokağın adı Tahmis Sokağıdır !


Ve sırada asıl sebeb-i ziyaretimiz, Küşlemeci Halil Usta ... Önceleri günlük etleri, saat 14:00-15:00 gibi bitirir, dükkanı kapatır gidermiş, Halil Usta, tek öğün ..  Şimdi popüler olunca uzatmış mesai saatleri erken akşam yemeğine kadar açık ... Klasik menü diyorsun önüne demir tabakta karışık tadımlık kebaplar geliyor, harika bir salata ezme ile birlikte. Sonra da kapanışta meşhur küşlemesi ... Tarifsiz bir lezzet, geçenlerde çok sayıda uzmanın katıldığı Hürriyet, "Türkiye’nin En İyi 100 Yemeği" anketinde açık ara birinci oldu Halil Usta ki hakkıdır.


İmam Çağdaş, meşhurdur, çok da iyidir ama en az onun kadar meşhur ve onun kadar iyi Koçak oldu bizim tercihimiz, uzun zamandır burada yaşayan annemin kuzeni, çok sevdiğim Sabahattin Abimizin de yönlendirmesiyle ... Burada 3 öğün yemek mümkün değil biz 2 öğünü bir havuç dilimi ile tamamladık ona rağmen çatladık ....  Bu arada Koçak'ta 3 kişi ellerinde telefon, önlerinde bilgisayar durmadan İstanbul'dan, Ankara'dan, İzmir'den,  sipariş alıp koli koli sevkiyat yapıyorlar kargo ile günlük, taze taze .... 

-->
Akşam uçakta mide spazmı geçirirken,  THY'nin sempatik hostesi, hiç kimse peynirli sandviçi almayıp, soda isteyince yapıştırdı lafı : Antep’ten geldiğiniz belli ...

Kural : Mutfağa gir, yemek hayatın anlamı değildir ama hayatın çok önemli bir bölümünü kaplar ve yapması da yemesi kadar keyifli olabilir...

25 Ocak 2018 Perşembe

Baba – Oğul Miami ...


Eşimin pasaportunda son dakika bir sorun çıkınca, hep hayalini kurduğumuz, Efe’yle “baba-oğul” seyahatine mecburen çıkmış olduk; hem de hep hayalini kurduğumuz Miami’ye...

( Wynwood )

Ben Miami’ye ilk ve son kez bundan tam 22 yıl önce 1995 yılında, ailecek Orlando Disneyland’a yolu üzeri gitmiştim. Bir kaç gün kalmış ve neden bu kadar popüler bir yer olduğunu bir türlü anlayamamıştım. Denizi çok dalgalı, havası çok sıcak, şehir ise çok sıradandı; hiç bir özelliği yokmuş gibi gelmişti bana ...


Elbette 22 yıl içinde Miami epey bir değişmiş! Başta Türkiye ve bilumum Güney Amerika ülkeleri olmak üzere 77 milletin zenginlerinin ya komple ya da part time yerleştiği, hemen bisiklet gibi bir jet ski,  ( ya da bir  sürat teknesi ) bir Harley Davidson,  bir de spor araba alıp, Amerikan Rüyasını yaşadığı bir “hiç bitmeyen tatil” beldesine dönüşmüş...    


( Lincoln Road )

Denizi, daha doğrusu Okyanusu hala çok dalgalı, havası hala çok sıcak ama ne dert, paranın çözemeyeceği sorun mu kaldı dünyada ? Hoş biz Kasım sonu gittik ki kesinlikle buraların en güzel zamanıymış Ekim-Kasım-Aralık ...
Şimdi açın akıllı telefonunuzdan haritaya bakın, inanamayacaksınız coğrafya ders kitabı gibi okyanus, iç deniz, göl, gölet, akarsu, haliç, kanal, bataklık, su ile ilgili ne istersen var ...  Tabi su ve para olunca tekne de çok oluyor, ben hayatımda hiç bu kadar tekneyi bir arada görmedim, koyacak yer kalmamış, İstanbul’daki otoparktan fazla katlı tekne parkları yapmışlar...

( Everglades )

Malum kasırga, fırtına, hortum, yağmuru zaten var dolayısıyla yemyeşil, tertemiz ve yaban hayat ile iç içe bir yer Miami. Timsah meselesi daha çok, epey bir güneyde bulunan Everglades sazlıklarında ( eğer vaktiniz bolsa, burada bir tura katılmanızı tavsiye ederim ) Şehir merkezinde daha çok rakun, iguana, sincap ve envai çeşit kuş görürsünüz.


Biz burada kaldığımız neredeyse her güne küçük bir parktaki ( Topeekeegee Yugne Park )   sincapları ve tropikal kuşları besleyerek başladık ve Efe’nin ne kadar keyif aldığını anlatamam.


Otelimiz hem bir süre önce buraya yerleşen arkadaşımızın evine yakın olsun diye hem de otoparkı ve kahvaltısı ücretsiz diye ( buna dikkat edin oda ücretinden çok otopark ve kahvaltı ödersiniz valla benden söylemesi !) Aventura bölgesinde kaldık. Şansa hemen karşımızda büyük bir “County Fair” yani panayır vardı. Amerikan filmlerinden aşina olduğumuz bizim lunaparkların biraz hallicesi ... Burada göz kapağı dahil, vücudunun görünen her yerine dövme yaptırmış bir kasiyerden başka ilginç bir şey yoktu benim için tabi ama, Efe bir de dart oyununda pelüş ödül de kazanınca değmeyin keyfine ...      

( South Beach )

South Beach, spor yapana da piyasa yapana da bir cennet; Lincoln Road özellikle Pazar günü kurulan bit pazarı ile çok keyifli; Wynwood, bizim Cihangir-Karaköy gibi yeni akım sanat kültür mekanı, grafitiler, küçük kafeler ve butikler çok başarılı; Brickell bölgesi gökdelenleri, plaza kültürü, zırt-pırt açılıp trafiği kilitleyen köprüleri ve Nusr-et Steak House’u ile hareketli bir şehir merkezi, Aventura, Sawgrass, Dolphin ya da Keys bu kurlara rağmen son derece hesaplı alışveriş için ideal ... Yani kısacası ailecek ya da bekar, Miami de ne istersen var ...

(Brickell Avenue)
-->

Kural : Dünyanın neresinde olursan ol, güne başlamanın en iyi yolu doğa yürüyüşüdür ...