14 Aralık 2012 Cuma

Aalen'de bir Yeni Yıl Gecesi



Haritalarda göremezsiniz, Stuttgart ile Münih arasında orta ölçekli tipik bir Alman sanayi şehridir Aalen, ama bizim için ayrı bir anlam ve önemi vardır. 1982 yılında beri tam 30 yıldır, önce mahkemelik olduğumuz sonra centilence rekabet ettiğimiz, bir küsüp bir barıştığımız, neredeyse her yıl bir vesile ile biraraya geldiğimiz en büyük rakibimizin şehridir, Aalen...
 

Yıllar önce, bir öğrenciyken de babamla, gelmiş hikayeden bir işbirliği konuşmuş ama fabrikayı gezmemize izin vermemişlerdi... İşbirliği yapsak da biz hala rakibiz diye bize posta koymuşlardı...


Belki 15 yıl sonra tekrar, aşağı yukarı aynı içerikle geldik soğuk bir Aralık günü babamla birlikte Aalen'e... Lapa lapa kar yağıyordu, Noel dolayısıyla süslenmişti her yer, bomboştu sokaklar ve şehir tiyatrosunn altındaki tesadüfen girdiğimiz bir sanatçı kafesinde muhteşem yılbaşı şarkıları çalıyordu...


15 yılda çok sular akmıştı köprünün altından özellikle de ben çok değişmiştim, tıfıl bir üniversiteli değil artık 2 çocuk babası, orta yaşlı bir işadamıydım... Ve uzun zaman sonra ilk kez babamla seyahat edip, başbaşa iş konuşunca anladım ki aslında çoğunlukla şekildi değişen, içerik hep aynıydı .. Yine aynı sorunları konuştuk, aynı tartışmaları yaşadık ve aynı sonuca vardık, en azından ben vardım : Hiç bir şey sağlık, huzur ve aile kadar önemli olamazdı, aslında paylaşılamayacak hiç bir şey yoktu ve bazen en doğru bildiğini bile söylememen gerekebilirdi...  Susmak gerekince susmaktı en iyisi ben de sustum ve 15 yılda kimbilir kaçıncı kez kurtardım ailemizin huzurunu ve tabiki kendi huzurumu ...




Kural : Hiç bir şey ama hiç bir şey aileden daha önemli değildir... kaybettiğin paraları zaman içinde başka bir yerde çalışıp tekrar kazanabilirsin ama ailenin huzurunu kaybedersen, o huzuru başka hiç bir yerde bulamazsın...

Herkese, ailesiyle ve tüm sevdikleriyle mutlu, huzurlu, sağlıklı bir yıl dilerim, gerisi boş ...

5 Kasım 2012 Pazartesi

10 gün 4 Şehir... 4) Tahran

Şikago, Las Vegas, New York : tam bir Amerikan rüyasından sonra Tahran çok ironik oldu... Korkmadım da değil "ulan bu herif ABD ajanı olabilir, ne işi var burada" diye havalanında başım derde girecek diye ...


Tahran'a daha önce de gelmiş ve doğal olarak hiç sevmemiştim, eski 2 bayimizde de güzel bir miktar paramız batınca,  uzun bir süredir gelmiyor, gelmek istemiyordum ama bu sefer çok kaçmama rağmen kurtulamadım ve o yorgunluğun üzerine yine bir gece uçuşu ile yine uykusuz geldik, Tahran'a ki nedense, Tahran uçuşları hep gece ya da sabah körü saatlerde olur ...


Sanırım Lonely Planet'te yazıyordu Tahran için : "...heavy traffic jam and make up..." diye çok doğru trafik, aşırı yoğun ve kuralsız, kadınlarda makyaj ve estetik de yoğun akıcı... Makyaj o kadar çok ki artık, yüzlerden yere akıyor nerdeyse ...


Trafikte şerit, sinyal, ışık, mesafe falan yok bir de üstüne motorsiklet cambazları da katılınca yollar resmen sirk, sen de palyaço izler gibi izliyorsun şamatayı, zaten bırak bir Alman'ı, İngiliz'i bizim havaalanı taksicileri bile Tahran'da araba kullanamaz ...Allahtan 250 cc den büyük motor yasak! (başka bir çok saçma yasak gibi..)

( Aslında ben 4 kişi binen de gördüm ama fotograf çekemedim )

Kadınlar da rejimden intikam alırcasına, dalga geçercesine, tepelerine kondurmuş baş örtüsünü, nasıl düşmeden duruyor orada anlamak zor, basmış avuç avuç fondoteni, rimeli, ruju, çoğu şişirmiş dudaklarını, yanaklarını, kaldırtmış burununu mutsuz mutsuz, hızlı hızlı, yürüyor sokaklarda... Baskının geri teptiğinin, çitin arkasındaki çimin daha yeşil olduğunun en güzel örneği İran, özellikle de Tahran !


Bir kıvılcım çıksa patlayacak bir barut fıçısı gibi dolu bir halk, zaten gergin sinirleri iyice bozmuş son Amerikan ambargosu ve ekomik kriz. Pek sık olmaz aslında ama bizden bir gün önce ayaklanmış esnaf... Çok ciddi bir kalabalık hasretle anıyor Humeyni'nin islam devriminden önceki Şah Reza Pevlevi'nin modern devrini... Fotograflarını gördüm ben de gerçekten şapkalı, mini etekli, kültürlü çok modern bir toplum, ne oldu, nasıl olduysa devrim den sonra tamemen alt üst ... Dünya'nın en eski en köklü medeniyetlerinden biri, Perslerin haline bak, şimdi dünyanın en geri toplumlarından biri..


Daha önceki gelişimde çok güzel bir kare görmüş fotograflayamamıştım, sahne tam bir İran özetiydi, Esfahan sokaklarında sıkışık trafikte eski kırık dökük bir Amerikan arabasının, arka camında asık suratlı bir Humeyni posteri, direksiyonunda mutsuz bir iranlı görünce şöyle düşünmüştüm : Eski bir Amerikan tezgahının arkasında Humeyni piyonu içinde herşeyden habersiz zavallı İran halkı ...


İranla ilgili çok hikaye ama maalesef az fotograf var, şimdilik burada bırakıp havalanının bekleme salonundaki uçak kazası filmi ve Anti - Amerikan mitingli cuma namazı gibi enteresan hikayeleri daha sonraki postlarda paylaşalım ....  

Kural : Ülkenin, özgürlüğünün, demokrasinin, cumhuriyetinin, tarihinin, kültürünün kıymetini bil, bunlara sahip çık !

19 Ekim 2012 Cuma

10 gün, 4 Şehir... 3) New York


Las Vegas'ta fuarımızı ve alışveriş çılgınlığımızı kazasız belasız fazla bagaj cezasız atlattık çok şükür ve ABD seyahatimizin son durağı New York'a ulaştık, ve saatleri bir 3 saat daha ileri aldık, ve lakin ne saat kavramımız kaldı, ne gün, ne de gece ...


12 saatimiz var New York'ta, sabah erkenden inip, çıkıp şehri gezmek istiyoruz ama korkuyoruz acaba transit yolcu olduğumuz için Terminal'den çıkmamıza izin vermeyebilirler mi ?
Amerika, her ne kadar güvenlikle kafayı yemiş olsa da; adamlar asla mantığı kaybetmemişler, kesinlikle burada bile biz de olduğu kadar güvenlik işkencesi yok.
En basit AVM'ye, hastaneye, iş merkezine girerken güvenlik kontrolü olurmu ? telefonu çıkart, anahtarları çıkart, bilgisayarı çıkart, kemeri çıkart, pantalonu da çıkartalım bari ?
Ve bu kadar vasıfsız güvenlik elemanını ne yapacağız biz, sonra? Her neyse bu ayrı bir konu
Amerika'da bile havaalanına girişte bile güvenlik kontrolü yok, uçağa binişte var sadece ...
Neyse, kısacası elimizi kolumuzu sallaya sallaya çıktık ternimalden, atladık shuttle'a a doğru Fifth Avenue ...


İlk ritueli yerine getirdik, Empire State Building ...
Yıllar önce nasıl bir vizyon, nasıl bir mimari, mühendisliktir adamlar böyle bir bina yapmış ?!?
Aşağı bakınca inanamıyorsun bu kadarcık yere bu kadar bina ve bu kadar adamı nasıl sığdırmışlar ? Yukarından hazır binaları helikopterle bıraksan birbirine çarpacak neredeyse..

 

İkinci ritueli de yerine getirdik sonra, Özgürlük Abidesine uzaktan bakan tekneyle tur...Çinli Turistlerle omuz omuza ve şunu farkettik özellikle bizim kuşak o kadar çok dandik Amerikan filmi, Amerikan Dizisi seyretmiş ki sanki New York, babamızın memleketi! Her şey çok tanıdık... ( Sahi biz o Altın Kızları, Kozbi Ailesini, Kuzen Larry'yi falan nasıl seyrettik yıllarca ve yine de bi baltaya sap olabildik ? )


Kim ne dersin ( en başta da ben ne dersem diyeyim ) New York'tur dünyanın başkenti, dünyanın en meşhur kenti, en canlı, en hareketli, en zengin kenti; en son araştırma sonuçlarına göre, o kadar krize, o kadar olaya karşın, hala en karlı ve çok yatırım çeken kenti...



Enerji'ye, tempo'ya hayran olmamak mümkün değil, cumartesi günü sabah çok erken ama yine de cıvıl cıvıl. Hele American Avenue'da tesadüfen denk geldiğimiz pazar yeri çok enteresandı her Cumartesi mi var yoksa o gün özel miydi bilmiyorum... Bizim de artık dönüş vaktimiz gelmişti fazla takılamadık ama komple bir bulvar trafiğe kapalı, sağlı sollu envai tür tezgahlar tıklım tıklım...
Daha önce de yazmıştım, Kiev'de de var aynı uygulama,  haftasonu trafiğe kapatacaksın mesela Bağdat Caddesini ya da Bebek Arnavutköy Arasını, çoluk çocuk, egzostsuz, kornasız keyfini çıkaracağız İstanbul'un, ama nerdeeeee ?


Tabi sadece bina yapmakla, yol yapmakla, metro yapmakla şehircilik olmuyor bir de bu işin insani boyutu var..Central Park zaten müthiş ama mesela hemen Wall Street'in yakınında, ara sokakta küçücük Battery Park'ta bile bir bakıyorsun ağaçtan ağaca sincaplar koşuyor ...


Hiç unutmuyorum 11 Eylül 2001'de arabayla Selanik'e gitmiştim, her zaman en kötü senaryoyu düşünen, babam, arayıp "dünya savaşı çıkabilir hemen geri dön" demişti! 11/9 (diyorlar kısaca, Amerikalılar bayılıyor böyle kısaltmalara) travması hala devam ediyor, ikiz kulelerin yerine ne yapılacağı uzun süre tartışıldı ve bence en kötüsüne karar verdiler : Daha da büyüğünü yapmaya ! İnşaatın büyük bölümü bitmiş, inşaat sahasında da bir müze kurulmuş.. Bence oraya bir barış parkı kurulmalıydı, ve birisi çıkıp şöyle demeliydi : "silahla savaşla bir yere varamayacağız, bak bizim bu kadar gücümüze rağmen 2 tane manyak neler yapabiliyor..."

( En arkadaki, bulutların arasındaki bina 9/11 )

Bu arada benim hiç bir şeyi atamama merakım ilk kez para edecek galiba 1995'te New York'a ilk geldiğimizde, ikiz kulelere çıkmıştım ve biletini atmamıştım, ebay'de 1000 dolara satacağım gün bir gün gelecek ...



Kural : Sakla samanı gelir zamanı ....

12 Ekim 2012 Cuma

10 günde, 4 şehir...2) Las Vegas

Yolculuğumuzun asıl hedefi, Las Vegas, 4 yılda bir düzenlenen dünyanın en büyük madencilik fuarında, zar zor açık alanda bir yer bulduk... Büyük risk tabii, sonuçta, Vegas burası, Nevada çölü, aylardan Eylül, çok sıcak olabilirdi ve kimse açık alanı gezmeyebilirdi...


Allah yüzümüze baktı hava çok sıcak değildi ve hem fuarın hem de şehrin keyfini çıkarabildik... Bu 3. gelişim Yalan Dünya'ya  ve hala yapacaklar listesi kabarık... Hoş biz vaktin çoğunu alış veriş yaparak çar çur ettik ama gerçekten tutamıyorsun kendini... Tüketim girdabı seni de alıyor içine aman diyorsun "boşver yalan dünya" ...


Herkes araba kiralar, biz de daha önceki seferlerde kiralamıştık bu sefer otel fuar alanı yakın diye kiralamadık yakın her yer yürürüz dedik ama binalar o kadar büyük ki çok yakınmış gibi görünüyor, yürüyorsun yürüyorsun, binalar daha da büyüyor büyüyor ama bir türlü ulaşamıyorsun ... Yürümekten helak olduk...


Otellerin mimarilerinin, iç mimarilerinin, müşteri çekmek için atraksiyonlarının, çoğunluğu italyan olmak üzere konseptlerinin (Venezia, Palazzo, Ceasar's Palace, Belaggio) yaratıcılığın ve tabiki gösterişin sınırı yok. Neredeyse her yıl eski bir otel yıkılıyor, yerine bir yenisi yapılıyor.
Buz heykeller, kristal avizenin içinde 3 katlı bar, komple akvaryum restoran, envai türlü canlı çiçek, heykel ve tabi ki mağaza... 500 metre içinde, 6 tane Louis Vuitton mağazası var, bi otelin içinde Ferrari "yetkili" servisi var, servisi gezmek 10 dolar...


Roma'da Aşk Çeşmesinin yanına yaklaşamazsın kalabalıktan ama burada birebir aynısının dibinde, İtalya'dakinden 2 kat lezzetli İtalyan yemeğini,  yarı fiyatına yiyebilirsin.
Zaten burada şöyle bir adet var : Bütün otellerde fiyatlar Ultra Exclusive Her Şey HARİÇ ! Oda - Kahvaltı bile değil sadece Oda. Ama bütün otellerin çok hesaplı açık büfeleri var 3 öğün... Her gün, her öğün başka otelde yiyorsun ve şu geyiği yapıyorsun :  "Kahvaltıya Roma'daydım, Öğle yemeğine Paris'te, Akşam ise New York'ta yiyeceğiz ... Yalan da sayılmaz hani....


Yanlız bir arkadaşım çok güzel özetledi : "Vegas'ta 2 saat elektrik kesilse, olay biter!"
Ki adamlar bunun bildikleri için yanlızca Vegas için baraj yapmışlar ( Hoover Barajı, istersen oraya da tur var, hatta istersen Helikopterle...) , bugüne kadar hiç elektrik kesilmemiş ama hiç ...




 

10 Ekim 2012 Çarşamba

10 gün'de 4 şehir... 1) Şikago


10 gün'de 4 şehir : Şikago, Las Vegas, New York ve Tahran ! Evet Tahran, "ne alaka" demeyin, kemerleri bağlayın, buyrun :
Las Vegas'ta fuar, Şikago'da müşteri ziyareti, New York'ta uçak aktarması, Tahran'da da son dakika çıkan, acil bir toplantı ...
6 havaalanı, 4 havayolu şirketi, havada toplam yaklaşık 40 saat, 10 günde sadece 6 gece uykusu, 5 farklı saat dilim, bir sürü fotograf ve hikaye :


İlk durak Şikago :   
Daha önce de yazmıştım Şikago'yu , kartpostalık, Hollywood'luk bir şehir ... Her ne kadar hava kapalı, yer yer yağışlı olsa da gezmeye, bakmaya doyamıyorsun ... Her şey simetrik, sokaklar cetvelle çizilmiş, binalar zaten lego gibi... Arada bazı eski binalar kalmış, onlara dokunulmamış ve onlar da uymuş simetriye, hiç sırıtmıyor ...


Geçen sefer babamla gelmiştim bu sefer "kayınço" ile geliyoruz, o da meraklı bisiklete, hadi değişiklik olsun diyoruz bisiklet kiralayalım, koca şehir yürü yürü bitmez ... Yağmur bastırmasaydı çok iyi fikirdi... Bisikleti erken teslim edince, Navy Pier'e gitmek için aynı yolu geri yürümek biraz saçma oldu ama zaten maksat, gezmek ...


Tesadüf, tam da Iphone 5 in satışa çıktığı ilk gün ( 21 Eylül Cuma ) buradayız ve şehrin en merkezi yerindeki dev Apple mağazasının önündeki sıraya şahit oluyoruz, hatta biz de hatıra fotografı çektiriyoruz, "Iphone 5 hatırası"... çünkü kendisini şimdilik almak mümkün değil, yanlızca kontratlı satılıyor ... ( Çıkar çıkmaz alınca ne oluyorsa, ne kadar acil olabilir ki ?)


Biz de o zaman meşhur Giardano's un "Stuffed" - "Deep Dish"pizzasından yiyoruz, daha doğrusu 2 kişi bir pizzayı yiyemiyoruz. Pizza'nın hazırlanması 1 saat sürüyor, içeride oturmak istersen 45 dakika sıra bekliyorsun hafta içi herhangi bir saat .... Biz dışarda oturuyoruz, 1 saat bekliyoruz ama 3 saatte olsa beklenir böyle bir pizza olamaz... Malzeme pizza'nın üstünde değil içinde ve epey bi bol kepçe... Malzeme olarak mutlaka Italian Beef'i tercih edin, olur da yolunuz düşerse ...   


Bu arada, konumuzla ilgisi yok ama aklıma takıldı,  bu Amerika'lılar her şeyi abartıyor ya,  Starbucks'ın 12 bin,  Mcdonald's 14 bin şubesi varmış sadece Amerika Birleşik Devletlerinde ... yazıyla yazayim : on dört bin, rakamla : 14.000 !
Ve hepsinde,  kasada kuyruk var... bu kadar çok kahve içilir mi, hamburger yenir mi ya, sizin eviniz barkınız yok mu, gidin oturun evde çay demleyin, çorba için, efendi gibi yemek yiyin ....





20 Temmuz 2012 Cuma

Afrika'da Safari....

Silahları hiç sevmem, 10 ay belimde taşıdım, askerde, Hakkari Yüksekova’da, bir el ateş etmedim ! Hayvanları ve doğayı da çok severim, tabi normal bir insan olarak… Dolayısıyla avlanmaya çok karşıydım, ta ki işin aslını Kayınpeder’den öğreninceye kadar…


Kayınpeder, 10 yaşından beri izci, dağcı, kampçı, kayakçı, off-roadçu, tam bir doğa insanı… Doğayı hepimizden daha iyi tanıyor ve seviyor… Avcılığın da bir sürü kuralı ve etiği var, bilimsel yapılınca doğaya hiçbir zararı yok aksine, çeşitli katkıları var. O eski, kaçak avcılığa da en çok gerçek avcılar karşı zaten…
 

Ayrıca her şey gibi av da endüstrileşmiş, yani tüfeğini alıp, istediğin yerde, istediğin hayvanı vuramıyorsun, etrafı çevrili, içindeki hayvanlar özellikle yetiştirilmiş, ve buraya yerleştirilmiş. Avlaklarda  yılın yalnızca 4 ayı, vurduğun her hayvanın bedelini ödeyerek, mutlaka bir rehber eşliğinde avlanıyorsun… Bir nevi luna park aslında …


Johannesburg’tan 550 kilometre kuzeye taa Zimbabve sınırındaki, Misuna şehri yakınlarında, Clara adlı bir “Game Reserve” e geldik. ( Gelirken de Oğlak Dönencesinden geçtik, hiç bir şey olmadı ama yine de kayıtlara geçsin...)  Hafif bir tepenin üzerinde son derece zevkli döşenmiş tam Afrika tarzı harika bir av “lodge” u.


Temmuz’un tam ortası, biz de Yazın, burada Kışın tam ortası … Okullar sömestre tatilinde… Sabahları ve akşamları bayağı bir soğuk, öğlenleri ise ne de olsa Afrika güneşi, ısıtıyor insanın içini…  Avlandığımız yer tam anlamıyla Afrika’nın balta girmemiş ormanları, daha doğrusu çalılıkları...



Bizim ortaklar Wolf ve Albert; Wolf’un ortağı Ernest ve Ernest’in oğlu Ernest; ben, babam ve kayınpeder, toplam 7 kişi akşam vakti vardık, "Lodge’a" sonra gördük ki aslında av bahaneymiş, aslolan erkek erkeğe, bol bira, barbekü ve muhabbet ile doğa da keyifli vakit geçirmek …


Hemen sonra aramıza süper bir ahçı olan Ernest’in arkadaşı Tinas da katılınca biz de aynı tribe girdik ve belki de hayatımızın en güzel yemeklerini yedik, impala çevirme, soğanlı şaraplı wild beest ciğeri, odun ateşinde wild beest sırtı gibi ….


Ava gelince, çok zor işmiş, hele bölge de çalılık olunca bırak vurmayı görmek bile çok zor; 2 gün dolaştık kumda, benim sol bacağım hala ağrıyor; Bir el ateş bile etmedim, babam bir el ateş etti o da karavana … Kayınpeder ise pek gönlü olmasa da bir Zebra vurdu. Zebra eti yenmediği için çok makbul değil ama yine de serbest. Tabi 500 Euro karşılığı …Eski bir polis olan Albert ise ilk gün impala; ikinci gün wild beest,  vurdu o kadar ...


İlk gün eski bayimizin bana, Wolf’a ve Albert’a gönderdiği tehdit mesajı biraz canımızı sıksa da, keyfimizi kaçırmaya yetmedi, gördük ki doğada, temiz havada, dostlarla bir şeyler içip, yiyip muhabbet etmenin keyfi her şeye değer ….

Kural : Yine de sen silahtan uzak dur,  bulundurma, taşımayı düşünme bile… Silah beladır…
Ama muhabbetten uzak durma sakın, yaklaş, katıl.. Muhabbet,  devadır…